Tientallen meet-ups, en nooit had de gemeente het over een afvalpunt

Talk of the Town

Bewoners van het Zeeburgereiland moesten ineens lezen dat daar een afvalpunt is gepland. „De gemeente heeft hier een handje van.”

Als Frances van Berkel (56) en John Meyer (60) vanuit hun bovenwoning op het Zeeburgereiland in Amsterdam-Oost naar links kijken, zien ze het IJ. Als ze naar rechts kijken, zien ze ook het IJ. Werpen ze hun blik naar voren, dan kijkt het duo uit op een grote berg zand, gele bouwketen met daaromheen ijzeren hekken: de – mogelijk – nieuwe locatie van een vuilnisstraat. Van Berkel: „Dit verpest ons uitzicht.”

Eind maart dit jaar stemde het college in met de verplaatsing van de afvalstraat aan de Cruquiusweg naar het Zeeburgereiland. Het oude afvalpunt maakt plaats voor een basisschool die al langer zoekt naar een geschikte locatie. Het gebied rond de Cruqiusweg transformeert van industriezone naar woon-werkgebied. Dit maakt juist daar een school hard nodig, meldde de gemeente op 4 april in een persbericht.

Zomer 2019 wordt het nieuwe afvalpunt op het Zeeburgereiland in gebruik genomen voor minstens drie jaar; zestien tot achttien losse containers omringd door een hek. Alleen de exacte plek is nog onduidelijk: drie mogelijke locaties heeft de gemeente op het oog, alle drie op hetzelfde strookje land. De gemeente onderzoekt momenteel wat de meeste geschikte plek is. „De resultaten van het onderzoek naar de juiste locatie worden verwacht in juni 2018.” De gemeente was telefonisch niet bereikbaar voor verdere uitleg.

Dat er iets zou gebeuren met het stukje land pal voor zijn woning wist Raf Snippe (52), onderbuurman van Van Berkel en Meyer, van tevoren – dat was hem verteld toen hij zijn huis kocht. Een „bedrijvenstrook” zou er komen, hoorde hij. Snippe dacht aan „werkplaatsjes” voor „ambachtslieden” en later misschien iets als een tuincentrum. Om zicht te krijgen op de ontwikkeling van de wijk bezocht hij, net als zijn bovenburen, enkele ‘meet-ups’, georganiseerd door de gemeente. Zo zou de buurt mee kunnen beslissen. Maar over het afvalpunt werd tijdens die bijeenkomsten met geen woord gerept, zeggen alledrie. Snippe: „Die meet-ups scheppen toch een bepaalde verwachting.”

Juist dát stoort de bewoners. Tientallen meet-ups waren er. Telkens vroeg Van Berkel naar de bestemming van de grond voor haar huis, maar een antwoord kreeg ze niet. Deze bewoners snappen ook wel dat het afvalpunt ergens moet komen. Het is echt geen niet-in-mijn-achtertuin-strijd, zegt Van Berkel. En bang voor stank, zoals een bewoner betoogde in buurtkrant de Brug, zijn ze ook niet. Het wordt immers geen afvalpunt voor huisvuil, maar voor hout, ijzer, plastic en klein chemisch afval.

Waar ze wél bezorgd om zijn is het vrachtverkeer, dat „af en aan zal rijden”. Die grote vrachtwagens rijden straks langs een dun strookje fietspad; gevaarlijk, met name voor jonge kinderen, zegt Van Berkel. En vies en lawaaiig. Want vrachtwagens zorgen voor extra luchtvervuiling en geluidsoverlast in een wijk waar de lucht toch al niet optimaal is door de nabijgelegen A10. Meyer: „Ik wil geen extra lawaai.”

Bewoners beginnen nu in verzet te komen. Mogelijk zal geld worden ingezameld om een gerechtelijke procedure te starten, zegt een buurtbewoner in Het Parool. En er loopt inmiddels een online petitie tegen de komst van het afvalpunt. Die is tot nu toe 652 keer ondertekend.

Ook Tjerk Bosker (39), ook wonend tegenover het toekomstige afvalpunt, ondertekende de petitie. Hij stoort zich aan de manier waarop de gemeente het plan voor de vuilnisstraat er doorheen loodst. Het zou hier een heel mooi woongebied worden, zegt hij, ze moeten zoeken naar betere plekken. En als het afvalpunt er nou toch komt, gaat de buurt dan in verzet? Worden de straten gebarricadeerd? Bosker: „We zijn best activistisch.”

Begin juni besluit de gemeente wat de locatie wordt. Direct omwonenden werden alvast benaderd om mee te denken over de aankleding van het afvalpunt, schrijft de gemeente in het persbericht. Buurtbewoners Van Berkel, Meyer, Snippe en Bosker ontvingen een brief waarin opties worden genoemd voor de omheining rond de afvalcontainers: groene hekken, of hekken bekleed met kindertekeningen. Bosker schampert: „Plaatjesdemocratie.” De gemeente geeft je het idee dat je iets te kiezen hebt, zegt hij, „maar in werkelijkheid maken zij de keuze”.