‘VK blijft belangrijk voor Unilever’

Aandeelhoudersvergadering

Voor Britse aandeelhouders dreigt het aandeel Unilever een ‘gewoon’ aandeel te worden na verhuizing naar Rotterdam.

Unilever heeft nu nog twee hoofdkantoren: eentje in Londen en een in Rotterdam. Dat wordt er een: in Nederland Foto Hannah Mckay/Reuters

Tussen de happen van sandwiches en slokken appelsap door, mopperen de Britse particuliere aandeelhouders over de jaarvergadering die ze net hebben bijgewoond. „Een laatste schertsvertoning”, zegt Geoff Hyde. „Ik vertrouw het zaakje niet”, zegt George Pinnell.

Na 88 jaar een Brits-Nederlands bedrijf te zijn geweest, wil Unilever alleen nog een hoofdkantoor in Rotterdam hebben en aan de statafel in de foyer van de Queen Elizabeth Hall in het Southbank Centre aan de oever van de Theems in Londen is de scepsis groot over het optreden van topman Paul Polman en president-commissaris Marijn Dekkers.

Hun lichaamstaal was fout; er klopt iets niet, zegt een man. Het bestuur is tegen de Brexit en dit is hun wraak, vult een ander aan. „De echte reden voor de verhuizing krijgen wij natuurlijk niet te horen” zegt Hyde.

Toen Unilever in maart aankondigde louter in Rotterdam een hoofdkantoor te vestigen, bezwoer topman Polman dat het besluit niets met de aanstaande Brexit te maken had. Nu sloeg hij een meer venijnige toon aan. Bijvoorbeeld over de wens van een smaldeel van de Britse Conservatieven om na EU-uittreding de migratie te beperken. „Bij onze onderzoeksfaciliteit in Port Sunlight zijn wij voor een belangrijk deel afhankelijk van buitenlanders”, zei de topman. „Ik hoop dat gezond verstand zegeviert. Unilever zal altijd manieren vinden om talent aan te trekken, voor het Verenigd Koninkrijk is het belangrijk dat ook te kunnen. Over die belangrijke vraag moet een eerlijk debat gevoerd worden.”

Dekkers benadrukte hoe belangrijk het Verenigd Koninkrijk blijft voor Unilever. Twee van de drie hoofdkantoren van de divisies blijven in Londen. Unilever investeert jaarlijks 1 miljard pond hier.

Twee hoofdkantoren en twee juridische entiteiten maken het bedrijf logger dan nodig, zei Dekkers. Hoe de vereenvoudiging ervoor zorgt dat het bestuur sneller kan handelen, en in welke gevallen dat mogelijk nodig is, vertelde de president-commissaris niet.

De verhuizing heeft niets te maken met betere bescherming tegen een vijandige overnamepoging, aldus de Unilever-top. Unilever wil juist af van een structuur met preferente aandelen die een grotere zeggenschap hebben en in de juiste handen als verdedigingslinie kunnen dienen, hield Dekkers de Britten voor. „Als wij extra bescherming wilden, hadden wij de preferente aandelen niet afgeschaft”, zei hij.

Brits erfgoed

Veel van de aanwezigen zijn oud-werknemers van Unilever die via hun pensioenregelingen effecten bezitten. Ze zien de verhuizing niet als een voorbeeld van de teloorgang van de Britse industrie. Ze weten dat de merken — PG Tips, Marmite, Colman’s Mustard — Brits erfgoed zijn. De productiemethoden, de marketing en de verkoop zijn mondiale aangelegenheden, zoals bij iedere multinational. Ze hebben er wel de pest in dat er nu, in hun ogen, onnodige onzekerheid aanbreekt.

Momenteel staat Unilever in de FTSE100, de lijst van de meest prominente Britse bedrijven samengesteld door FTSE Russell, een dochterbedrijf van de London Stock Exchange. De kans is groot dat FTSE Russell na de verhuizing naar Rotterdam Unilever van de lijst schrapt, omdat het bedrijf niet meer Brits is. Beleggingsfondsen die de index volgen moeten het aandeel-Unilever dan verkopen, met een mogelijk prijsval tot gevolg.

Polman probeerde beleggers gerust te stellen dat er genoeg redenen zijn om ook straks in Londen aandelen-Unilever te kopen. „Ik denk dat het een groot risico is om uit de FTSE100 te kukelen”, zegt aandeelhouder Pinnell. „Dat is zonde want het was een mooi aandeel om te hebben. Goede winstgevendheid, relatief stabiel, interessante producten.” Hij overweegt zijn aandelen alvast van de hand te doen.

Geoff Hyde wil daar nog niet aan. Zelf wekte hij jaren voor Unilever. Wel hoopt hij dat de top, na herhaaldelijke verzoeken daartoe op de jaarvergadering, de Britse aandeelhouders niet verwaarloost. Misschien kunnen ze na de officiële vergadering in Rotterdam jaarlijks een vragensessie organiseren in Londen, oppert hij. Hij belegt ook in de Spaanse bank Santander. „Zij organiseren regelmatig nuttige evenementen hier. Ik snap niet waarom het bestuur zo koeltjes reageerden toen wij vroegen of Unilever dat ook kan”, zegt Hyde. De Unilever-top zegde in Londen alleen concreet toe dat de aandeelhouders in een bijzondere vergadering over het verhuisvoorstel mogen stemmen. Hyde: „Zo wordt Unilever voor mij wel steeds meer gewoon een aandeel. De speciale band verdwijnt. Dat is jammer.”