‘Je moet veerkrachtig zijn, hier’

Grunberg in het Stedelijk #2

De hele maand mei ‘woont’ en werkt Arnon Grunberg in het Stedelijk Museum Amsterdam, met een groep kunstenaars. Hij schrijft daar dagelijks over.

Fotobewerking NRC

Ronald is manager, een man van in de veertig met een witte blouse en rode konen. Hij zegt: „Beatrix Ruf haalde me, maar toen ging Beatrix weg.” (De voormalige directrice stapte op vanwege mogelijke belangenverstrengeling.)

We zitten in het kantoortje van Fieke van Human Resources. Betul Ellialtioglu, een van de van participerende kunstenaars, is ook aanwezig. Zij is architecte afkomstig uit Istanboel en al vijf jaar in Amsterdam, ze noemt zichzelf een ‘liefdesvluchteling’, ze werd verliefd op Amsterdam.

Ronald zegt: „We hebben een programma voor demente personen. Die komen in kleine groepjes naar binnen en beleven geluksmomenten, dat is mooi om te zien.”

Fieke: „Er zijn veel vacatures momenteel. Medewerkers vertrekken naar kleinere musea waar ze een betere functie kunnen krijgen.” Ronald vult aan: „Het is wit hier, buiten de beveiliging, maar dat proberen we te veranderen.”

„Over welke kwaliteiten moet je beschikken om hier te werken?”, vraagt Betul. „Je moet een open geest hebben en veerkrachtig zijn”, zegt Fieke, „vooral na alles wat er verleden jaar is gebeurd.”

De volgende vergadering is met de interim-directeur Jan Willem, juriste Vanessa en twee heren, Patrick en Jo van de organisatie Cultuur+Ondernemen. Ze zijn bezig een nieuwe governance code voor culturele instellingen samen te stellen. Die code bestaat uit 9 principes. Een daarvan, nummer 6, luidt: „De raad van toezicht is verantwoordelijk voor zijn samenstelling: hij waarborgt deskundigheid, diversiteit en onafhankelijkheid.”

„Wij worden momenteel onderzocht”, zegt Jan Willem, alsof hij wil aangeven dat de code geen abstractie is.

Het woord ‘belangenverstrengeling’ valt regelmatig. Jo zegt: „Good governance is eigenlijk niet mogelijk.”

Jan Willem merkt op: „In Amerika is het ook niet ideaal. Geen publiek geld, maar ik ken een museumdirecteur daar, die heeft 52 trustees, geldschieters, hij moet 52 keer per jaar opzitten en handen schudden. Als een geldschieter zegt, ‘hier is geld voor een nieuwe vleugel, daar moet je mijn verzameling zakmessen tentoonstellen’, dan moet hij die zakmessen tentoonstellen.”

„Wanneer komt het rapport over het Stedelijk uit?”, vraagt Jo. „Juni”, antwoordt Vanessa. Jo knikt. „Ik denk dat twee ministers dan een beetje pijn zullen gaan hebben”, merkt hij op.

De mens is een zoogdier dat aan belangenverstrengeling doet, zoveel is duidelijk. En het museum is een plek waar die belangenverstrengeling esthetisch verantwoord wordt tentoongesteld.

Om zelf ook maar aan good governance te doen: het Stedelijk Museum betaalt mij voor mijn maand in het Stedelijk het gemiddelde salaris van alle werknemers.

(Wordt vervolgd.)