Recensie

Feeërieke sferen en ontroerende vitaliteit

Maurice Ravel is de componist van bedwelmende klanken en kleuren, zeker als zijn muziek in handen komt van een dirigent als François-Xavier Roth en zijn orkest Les Siècles. Zij proberen binnen te dringen in het hoofd van Ravel door het gebruik van instrumenten die de inspiratiebron vormden voor diens betoverende orkestraties. Roth zelf karakteriseert die aanpak als „utopisch”, want muziek is een kunst van het hier en nu.

Maar het diepe verlangen om Ravels klankwereld als het ware met een tijdmachine naar het heden te laten halen, blijkt een duik in een bezielde levensbron. Eerder sprankelden Les Siècles en Roth al op hun album met ‘Daphnis et Chloé’. En nu roepen ze andermaal feeërieke sferen op in onder meer ‘Ma mère L’Oye’, en ontroert de vitaliteit van ‘Le Tombeau de Couperin’, Ravels muzikale ode aan zijn kunstenaarsvrienden die sneuvelden in de Eerste Wereldoorlog.

    • Joost Galema