Recensie

Effecten in ‘War of the worlds’ lachwekkend

Theater Het beroemde apocalyptische ‘The war of the worlds’ staat in de Nederlandse theaters. Wat een intergalactische oorlog had moeten zijn, blijkt een schreeuwerige voorstelling met knullige special effects.

Een eerdere bewerking van 'The War of the Worlds'. Foto Mark van den Heuvel

Als het aan producent Mike Vullings had gelegen, was The war of the worlds vorig jaar al in première gegaan. Dat ging niet door: de Jeff Wayne Music Group, die de rechten beheert, lag dwars. Een half jaar later is de artistieke onenigheid opgelost en de voorstelling alsnog te zien. Maar het blijft niet bij een valse start.

Componist Jeff Wayne boekte in 1978 een megasucces met zijn muzikale bewerking van H.G. Wells’ scifi-roman, waarin wezens van Mars de aarde belagen. Waynes conceptalbum The War of the Worlds stond als theatershow veelvuldig geprogrammeerd. Als bombastische liveshow, veelal opgevoerd in stadions. Een heuse alien-vechtmachine werd op het toneel getakeld, vlammen bliezen over de hoofden van het publiek.

Trailer voor een uitvoering van ‘The War of the Worlds’ in Sheffield in 2009.

In de Nederlandse theaterversie, geregisseerd door Astrid Radoes, moeten tien muzikanten de apocalyptisch-elektronische composities vertolken. Het volume is flink opgeschroefd om de kleine bezetting te verhullen. Ook de stem van Bert Heerink (in de rol van verteller) schalt door de zaal op standje microfoongetetter, waardoor delen van zijn verhaal onverstaanbaar voorbij blazen. Vanaf het eerste nummer wordt alles uit de kast getrokken: zangers bulderen met grote gebaren, lichtflitsen schieten in het rond en er wordt veel stuurloos heen en weer gerend.

De producent heeft zich duidelijk vertild aan dit spektakelstuk. Het is illustratief dat twee muzikanten, compleet met instrument, steeds de coulissen in moeten hollen om zich snel te verkleden. Misschien hadden goede special effects de show kunnen redden. Deze zijn eerder lachwekkend: als een lichtstraal even voorbij schiet en een rookmachine een wolkje puft, heb je niet meteen het gevoel aan het frontlinie van een intergalactische oorlog te zijn beland. Dit voelt als een ritje in een gedateerde pretparkattractie.

    • Elisabeth Oosterling