Recensie

Ongeïnspireerde Van Muiswinkel valt in herhaling

Cabaret Cabaretier Erik van Muiswinkel snijdt in ‘De oplossing’ urgente thema’s aan (problemen in het onderwijs, #MeToo), maar blijft in de uitwerking in het verleden hangen.

Erik van Muiswinkel in ‘De oplossing’ Foto K.Y. van Til

Erik van Muiswinkel houdt een boekje over de vrije wil omhoog. „Het laatste wetenschappelijk onderzoek laat zien dat de vrije wil helemaal niet bestaat!” roept hij tegen het publiek. Het is zomaar een van de losse flodders uit De oplossing, een voorstelling waarin Van Muiswinkel een wanhopige poging doet om aansluiting te vinden bij de actualiteit.

Hoewel Van Muiswinkel urgente thema’s aansnijdt – de problemen in het onderwijs, #MeToo – blijft hij in de uitwerking toch vooral in het verleden hangen. Zo gaat hij in zijn betoog over de vrije wil vooral in op een (verouderd) experiment uit de jaren 80. En als Van Muiswinkel het over zijn schoolgaande kinderen heeft, vraag je je even af of hij soms opnieuw vader is geworden – maar nee, hij heeft het gewoon over een periode van twintig jaar geleden.

Natuurlijk mag je als cabaretier over het verleden vertellen, maar dan moet er wel een interessante reflectie op dat verleden plaatsvinden. Bij Van Muiswinkel gebeurt dat niet. Als hij terugblikt op zijn carrière, blijft het bij de treurige constatering dat hij vroeger tenminste nog iets voorstelde.

Met een paar theatrale ingrepen probeert Van Muiswinkel zijn voorstelling van een diepere laag te voorzien – zo voert hij een zwerver op die hem moet confronteren met zijn eigen tekortkomingen en speelt hij een aap die (net als hij) worstelt met het ouder worden. Maar het voelt allemaal weinig urgent en veel te bedacht.

Pijnlijk dieptepunt is wanneer Van Muiswinkel voor de zoveelste keer typetjes als Willem van Hanegem en Dick Advocaat van stal haalt. Hij doet niet eens zijn best om de stemmetjes nog echt goed te imiteren. Van Muiswinkel vraagt zich hardop af of hij niet eens een nieuw typetje moet instuderen, zoals Thierry Baudet. Daarmee legt hij de vinger op de zere plek.

    • Dick Zijp