Bijna geen naad meer in de panty en andere innovaties in het ondergoed

Ondergoed Vrouwenondergoed verandert dankzij vrouwen die functionaliteit voorop stellen. De makers noemen de dingen bij hun naam.

Modellen van Knixwear, Foto Edina van der Wyck

Het ziet eruit als een kruising tussen een zwembroek voor mannen, een wielrenbroek (m/v) en een vrouwenonderbroek: het broekje met korte pijpen is gemaakt van een glanzende stretch-stof, heeft de suggestie van een gulp, een elastiek in de taille en iets wat lijkt op een verstevigd kruis.

Het is ongesteldheidsondergoed, of zoals het Amerikaanse merk Thinx het noemt: period proof underwear. Het broekje zou zoveel vocht moeten opnemen als twee tampons. Vrouwen die geen zware menstruatie hebben kunnen het bijna een hele dag aan, zonder iets erbij te gebruiken. Vrouwen die dat wel hebben, kunnen het gebruiken als ondersteuning. Thinx ontwikkelde dit specifieke model met vooral trans-mannen in gedachten, voor wie de andere modellen van het merk te vrouwelijk zijn.

Na gebruik is het de bedoeling de broekjes voor ze in de was gaan, eerst uit te spoelen. Best gedoe, maar blijkbaar is Thinx een uitkomst voor vrouwen die al dan niet om milieu-redenen af willen van maandverband en tampons, of die de met de gebruikelijke middelen de nacht of een halve marathon niet zonder lekken doorkomen. Volgens oprichter Miki Agrawal zijn er „miljoenen en miljoenen” van verkocht. Time Magazine noemde het ondergoed in 2015 een van de beste uitvindingen van het jaar, zakenblad Fast Company schaarde Thinx onder de 50 meest innovatieve bedrijven van 2017.

Modekwestie: Wat draag je in de lente om je benen onder een jurk? Onze mode-redacteur adviseert.

Thinx is niet de enige succesvolle start-up die zich heeft gespecialiseerd in innovatief vrouwenondergoed. Niet lang nadat dat de Canadese Agrawal in New York plannen maakte voor haar menstruatie-ondergoed, bedacht haar landgenoot Joanna Griffiths ondergoed voor vrouwen die na de bevalling te maken hadden gekregen met urineverlies.

Zonder beugel en naad

Griffiths had haar baan als pr-vrouw in de muziek- en filmwereld in 2011 opgezegd voor een managementopleiding in Frankrijk. Zelf had ze geen kinderen, maar haar moeder, een arts, vertelde haar eens dat een op de drie moeders te maken kreeg met urineverlies. Tijdens haar opleiding zocht ze via internet contact met honderden vrouwen die het probleem hadden. In 2013 lanceerde ze haar merk met leak proof onderbroeken. Inmiddels heeft Knixwear eveneens menstruatie-ondergoed, ook speciaal voor tieners (net zoals Thinx nu overigens onder naam Icon ondergoed heeft voor vrouwen met last van hebben urineverlies).

Voor de productie van een beugel- en naadvrije en toch ondersteunende beha van geur- en vochtafdrijvend materiaal, haalde Griffiths via kickstarter meer dan een miljoen dollar op, meer dan dertig keer de hoeveelheid die nodig was. Onlangs werd het nieuwste product gelanceerd: een T-shirt met zweetafdrijvend materiaal onder de oksels. Knixwear heeft ongeveer een half miljoen stuks ondergoed verkocht. Tegenwoordig gaat het met een tempo van een item per tien seconden.

Vrouwen willen niet verteld worden wat sexy is en wat niet. Die willen producten die functioneren

Ellie Howard van Heist

Vrouwenondergoed is een gigantische industrie. Maar veel van de echte innovatie komt van bedrijven die zijn opgericht door mensen met een heel andere achtergrond dan lingerie – zie ook het enorme succes van Spanx, het door een ex-verkoper van faxmachines opgerichte bedrijf dat is gespecialiseerd is in corrigerend ondergoed.

Volgens Ellie Howard komt dat doordat de industrie vooral bezig was producten te maken waarin vrouwen er sexy uit moeten zien. „Het product dat wordt gemaakt is gekoppeld aan dat beeld. Alles wat daarbuiten valt, wordt praktisch genoemd. Maar vrouwen willen volgens ons niet verteld worden wat sexy is en wat niet. Die willen producten die functioneren.” Howard werkt bij Heist, een Londens merk dat eind 2015 het eerste product lanceerde: een panty.

Heist werd opgericht door twee mannen, Edzard van der Wyck en Toby Darbyshire. De eerste (ooit filmproducent) kwam op het idee zich op de panty te storten nadat zijn vrouw hem had verteld dat ze zich ook bij het chique merk dat ze droeg ergerde aan de tailleband, het kriebelige materiaal en de naden over bil en buik. Voor de ontwikkeling van Heists panty werd uitvoerig gesproken met nog eens 67 vrouwen. Toen Heist vorig jaar ook grote maten ging maken, werden daar liefst driehonderd vrouwen bij betrokken.

Eén lange tube

De panty’s van Heist hebben een grote draaddichtheid, waardoor ze erg zacht zijn en er chic uitzien. Ze hebben geen kruisje en bijna geen naden: de panty is in feite één lange tube, die in het midden is opengemaakt voor de taille. Alleen onderaan zitten twee kleine naadjes, die net onder de voet zitten, waardoor de panty minder gevoelig is voor beschadiging door teennagels (hoewel je naadjes in strakke schoenen wel voelt zitten). De grootste troef is zonder meer de brede heup- of tailleband, die goed aansluit maar niet knelt, zelfs niet na het eten.

De panty van Heist. Foto Edina van der Wyck

De Heist-panty blijkt in een behoefte te voorzien. Ondanks de pittige prijs van tussen de 26 en 35 euro per stuk is die een groot succes: op een goede dag verkoopt Heist elke 15 seconden een panty, en het bedrijf is elke maand met 30 procent gegroeid.

Het bedrijf heeft de ambitie een compleet ondergoedmerk te worden.

Behalve innovatie en het luisteren naar de behoeften van vrouwen hebben de drie bedrijven nog iets gemeen: hun manier van communiceren. De modellen op de sites (waar bijna alles wordt verkocht) en de advertenties (op sociale media en billboards) zijn lang niet altijd wit en superslank, en worden op een frisse, vrolijke, sportieve manier afgebeeld, die niets heeft van de pseudo-erotische manier waarop panty’s en ondergoed doorgaans aan de vrouw worden gebracht. Op de foto’s van Knixwear hangt soms zelfs een vetrol over een broekje.

Schandaal met een grapefruit

Thinx veroorzaakte in 2015 een schandaal met foto’s van een opengesneden grapefruit (sprekend een vagina) en een rauw ei – de campagne werd verboden in de Metro van New York. Heist gebruikte een jaar later ook fruit – heel, in een panty –, om te laten zien dat de panty’s voor elke lichaamsvorm (een meloen) en gender (banaan) zijn.

Ook beha’s met gevulde cups of beugels zijn passé. Het nieuwe feminisme is naturel.

De dingen – lichaamsdelen en -sappen – worden door de merken bij de naam genoemd: Icon heet op de site bijvoorbeeld gewoon pee-proof underwear. Thinx publiceert geregeld feministische artikelen op de site. Over menstruatie, uiteraard, maar ook bijvoorbeeld over gender-stereotypen in design.

Bij Thinx leek lange tijd geen onderwerp taboe. Miki Agrawal zou haar personeel uitgebreid hebben verteld over haar seksleven, de borsten van werknemers hebben aangeraakt vanuit haar bed hebben video-vergaderd – naakt. Vorig jaar stapte ze op, na beschuldigingen van grensoverschrijdend gedrag (er is inmiddels geschikt). Sindsdien concentreert ze zich op haar tweede bedrijf, Tushy, dat bidetten verkoopt die aan wc’s moeten worden bevestigd. De slogan: For people who poop.

    • Milou van Rossum