Opinie

    • Karl Vannieuwkerke

Ode aan Anna

‘Mutten [Vlaams dialectisch scheldwoord voor kalf], het is niet omdat jij in vrouwensport geïnteresseerd bent dat je het ons in de maag moet splitsen. Wijven [sic] kunnen echt niet voetballen of met een fiets rijden!’ Het is een reactie die ik onlangs kreeg toen ik een lans brak voor meer vrouwenvoetbal en -wielrennen op televisie. Ze kwam van een marginaal zonder naam. Zo’n randdebiel die onder elk bericht op een website wel zijn commentaar klaar heeft zonder ook maar enige kennis van zaken. Ongefilterd en in volledige anonimiteit. Of het nu over politiek, de liefde of een ongeval met een allochtoon gaat waar dan simpelweg onder wordt neergepend dat ze er meer van dat soort zouden moeten doodrijden. Op alles hebben trollen commentaar. Zichzelf respecterende media laten dit soort reacties al lang niet meer toe, maar Unterschied muss sein. Ook in perskringen. Enfin, om de ratten van de internetriool van antwoord te dienen volgt hier een ode aan de coureur van het voorjaar. Mannen en vrouwen gecombineerd. Het spijt me niet voor de vrouwenhaters, maar de winnaar van de trofee is zonder enige concurrentie een wijf. Een topwijf en het is een Nederlandse.

Als je op amper twee maanden tijd de Strade Bianche, de Ronde van Vlaanderen, de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik wint mogen triomfalistische rookwolkjes in kringetjes boven de schouw ten huize Anna van der Breggen dansen. Anna won waar en wanneer ze wou. En dat heeft niets met het ontbreken van concurrentie te maken. Ook het vrouwenwielrennen is enorm geëvolueerd. De top is breed, de omkadering professioneel. Als je alle topkoersen wint, ben je de wielrenner van het voorjaar (m/v). Kunnen we in de rubriek reacties, onder de in zeven haasten bij mekaar gepende summiere internetartikels over de suprematie van Anna van der Breggen, al terecht voor klachtenlitanieën? Zijn er al insinuaties over dopinggebruik of geaardheid? Ik hoop van niet. Moge Anna bij het grootste deel van het publiek op veel sympathie rekenen. Vrij van kapsones straalde ze op alle podia. Van Firenze tot Luik. Eerder ingetogen genieter van de kleine dingen des levens dan paaldanseres. Blos op de wangen. Meer Zwolle dan Amsterdam. Natuurtalent verpakt in een gestroomlijnd lijfje van 56 kilogram.

In België vragen we ons overigens af wat er in het Nederlandse leidingwater zit. Anna van der Breggen, Annemiek van Vleuten, Chantal Blaak, Marianne Vos … Met jaloerse blikken turen we naar het noorden. Is dit puur toeval of het resultaat van een project met visie? In dat geval willen wij – als goede buur – het recept kopen. Jawel, kopen!

Karl Vannieuwkerke is presentator bij de Vlaamse omroep VRT.

    • Karl Vannieuwkerke