‘Op mijn tiende begon ik met beleggen’

Verdienen en uitgeven Student Bob Franke (23) begon op zijn tiende met beleggen. Mede door zijn pakkenverslaving woont hij nog thuis bij zijn ouders. „Ik heb het bestedingspatroon van iemand met een goede baan, maar niet het inkomen.”

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Op mijn tiende begon ik met beleggen. Mijn vader vond het belangrijk dat mijn broer en ik inzicht kregen in de werking van geld, dus kregen we ieder een potje. Sindsdien is het een hobby waar ik dagelijks mee bezig ben.

„Ik woon nog thuis bij mijn ouders in Velserbroek. Dat is een bewuste keuze. Ik heb het bestedingspatroon van iemand met een goede baan, maar niet het inkomen. Vier dagen per week werk ik bij Knab, een online bank, in de sales. Daar ben ik de hele dag bezig met het geld van anderen. Mijn vader, interim manager, huurt mij een paar uur per maand in voor advies over zijn spaargeld.

„Met twee vrienden van de basisschool zit ik in een beleggingsvereniging. Samen kiezen we waar we ons geld in stoppen. Ik heb 33 procent van de aandelen. Volgende week gaan we naar de aandeelhoudersvergadering van een Belgisch biotechbedrijf. Nu hebben we vooral veel lol, maar het doel is om het later serieus te doen. Onze aandelen zijn samen 7.500 euro waard. Zelf beleg ik ook, van finance tot levensmiddelen, heel gespreid.

„Mijn filosofie qua geld? Dat ik in de toekomst prettig kan leven. Ik denk aan de lange termijn. Als je op je 23e begint met beleggen heb je nog bijna vijftig jaar tot je pensioen. Als je op je 40e begint is het eigenlijk te laat.”

UIT

‘Op mijn zestiende ging ik bij de Society Shop werken. Daar ontstond mijn liefde voor mooie en nette kleding. Sokken, pakken, jasjes, overhemden, dassen, pochetjes, schoenen. Alles wat ik overhoud geef ik hieraan uit. Ik wil er goed en formeel uitzien.

„Elke keer verzin ik voor mezelf een smoes om toch iets nieuws te mogen kopen. Zo vond ik in de sale een handgemaakt jasje van het Napolitaanse merk La Vera Sartoria Napoletana. Normaal kost dat 2.500 euro. Ik dacht: die kan ik pas op mijn 45e kopen. Nu kostte dat jasje 600 euro. Ik moest het hebben. Mijn vrienden en collega’s verzamelen ook, we jutten elkaar op, dat is een versterkende factor. Als ik een jasje heb gekocht met een mooi stofje dan móet ik dat aan mijn collega vertellen.

„Ik hou van luxe. Daardoor is de zomervakantie altijd een grote kostenpost. Vorig jaar ging ik met mijn vriendin tien dagen naar Miami, we verbleven in het Marriott. Dan worden er lekkere drankjes gedronken, we gaan uit eten en doen leuke dingen. Alles bij elkaar was dat ruim 3.000 euro. Als ik niet bij mijn ouders woonde, had dit niet gekund.

„Soms spreken ze me toe: ‘het gaat wel in een heel hoog tempo zo’. Maar ik spaar genoeg, en ben serieus bezig met mijn financiële planning. En ze vinden het hartstikke gezellig dat ik nog thuis woon.”

    • Jonas Kooyman