Brieven

Brieven

Der Hauptmann

Gemiste kans

Coen van Zwol schrijft een boeiende recensie/interview met regisseur Robert Schwentke over diens laatste film Der Hauptmann (18/4). Opmerkelijk vond ik evenwel dat er door beiden niet werd verwezen naar een legendarische (gedeeltelijke) voorganger; Der Hauptmann von Köpenick, de film uit 1956 met Heinz Rühmann in de hoofdrol. Uitgangspunt eender, het Duitse militarisme en de ‘Allgewalt der Uniform’. Ook hier krijgt een zelfbenoemde ‘Hauptmann’ – gebaseerd op de coup in 1906 van de misdadiger Wilhelm Voigt – probleemloos een aantal soldaten achter zich aan. Het geheel loopt tragikomisch af, waar Schwentke’s film natuurlijk een donkerbruin oorlogseinde weergeeft. Jammer dat hier niet op wordt gereflecteerd.

Mali

Steun Malinese islam

Mali heeft een rijk cultureel leven en de cultuur staat er op hoog niveau. Bram Vermeulen haalt in zijn artikel In Timboektoe groeit onbehagen over ‘nieuw Frans kolonialisme’ (18/4) voormalig minister professor N’Diaye aan. Die verzoekt de buitenlandse troepen Mali met rust te laten. Hij is overduidelijk geen jihadist. Is dat ook de mening van de regering? Of is hij een roepende in de woestijn? In hoeverre heeft de Malinese regering nog een stem in de aanwezigheid van buitenlandse troepen? Naar mijn mening dient de stem van die regering doorslaggevend te zijn. Naar hun directieven moet worden geluisterd. Voormalig minister van Defensie Eimert van Middelkoop werd in zijn jaren als voortreffelijk Kamerlid van de ChristenUnie geïnterviewd door het tijdschrift Onze Wereld. Op hun vraag in welk land hij het liefst wilde wonen antwoordde hij tot mijn verrassing: Mali. Hij zei, naar ik mij herinner:

het is weliswaar islamitisch, maar de vorm van de islam die daar heerst spreekt mij zeer aan.

Dat houdt in, vind ik, dat er meer over dat onderwerp te zeggen valt dan in de kranten te lezen valt. En verdient de Malinese islam meer steun.

Internationale verdragen

Nogmaals de feiten

In een brief beticht Henri de Waele mij ervan achter de feiten aan te lopen (20/4). Zijn brief klopt niet.

Ten eerste zeg ik niet dat verdragen alleen stilzwijgend goedgekeurd kunnen worden. Ik zeg dat goedkeuring niet altijd uitdrukkelijk hoeft, zoals blijkt uit artikel 3-6 van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen. Bovendien is er soms helemaal geen parlementaire goedkeuring nodig (artikel 7 Rijkswet). Door redactionele wijzigingen staat het overigens niet heel duidelijk in de brief van 17/4.

Ten tweede is het niet zo dat sinds juli 2017 de Eerste en Tweede Kamer verdragen met voor eenieder verbindende bepalingen uitdrukkelijk moeten goedkeuren. Het voorstel dat tot de wetswijziging leidde waar De Waele op doelt, had eerst wel die strekking, maar is bij de behandeling ervan in de Tweede Kamer afgezwakt tot een informatieverplichting over dergelijke verdragsbepalingen (artikel 2 Rijkswet).

Er is dus maar één persoon die hier achter de feiten aan loopt en dat is De Waele.

Onderwijs

Blijf hoge eisen stellen

Op het Rijnlands lyceum Oegstgeest stellen we hoge eisen aan de leerlingen wat betreft het vak Nederlands. De hele literatuurgeschiedenis van Dautzenberg staat vanaf het vierde leerjaar vwo op het programma en alle literair historische periodes worden behandeld met daarbij een primair werk uit die periode. Max Havelaar is een verplicht werk voor alle 5-vwo leerlingen en daar duiken ze zelf in aan de hand van onderzoeksvragen. Op de havo bieden we alleen de Middeleeuwen aan met een primaire tekst en krijgen de leerlingen in 5-havo een mondeling examen over twaalf gelezen werken. We zijn trots op dit programma en verdedigen het met hand en tand om dezelfde redenen die Marc van Oostendorp in zijn artikel noemt (18/4). Het is dus nog niet op alle scholen kommer en kwel wat betreft de literatuurgeschiedenis! Maar we moeten er wel voor blijven waken.


sectievoorzitter Nederlands, Rijnlands lyceum Oegstgeest