Brieven

Brieven

Amerika had geleerde presidenten en presidenten die niet veel lazen. En nu hebben ze Donald Trump. Generaal Patton draait zich om zijn graf als hij zou weten hoe Trump zijn successen en zijn karakter gebruikt door zich met hem te identificeren. Het is alsof Gordon zich na de publicatie van zijn boek met, zeg, W.F. Hermans vergelijkt. En je begrijpt direct waarom Patton politici wantrouwde. Patton was niet de „impulsieve, driftige man” die Frits Abrahams in zijn column met Trump vergelijkt (Trump praat als Patton, 13/4). In tegenstelling tot Trump was Patton zeer belezen – zijn bibliotheek bestond uit duizenden boeken – om zich te bekwamen in ‘the art of war’. Wat een impulsief besluit leek was het gevolg van jarenlange studie, reflectie en persoonlijke moed. Patton cultiveerde inderdaad zijn publieke imago van „ijzervreter”, omdat hij als een van de weinige in staat was de naïeve Amerikaanse soldaten, tieners nog, wakker te schudden over wat ze in de frontlinies te wachten stond. Zijn imago als ijzervreter betekende niet dat hij onverschillig was voor de belangen van zijn soldaten. Integendeel, Patton bracht de Duitsers zwaardere verliezen toe en bevrijdde meer grondgebied tegen lagere eigen verliezen dan naar rato de meer timide generaals Montgomery, Simpson of Hodges – wie kent ze nog? Patton verdient in ieder geval beter.

    • Peter Hendrikx