Recensie

Optredens in bouwputten en kerken tijdens geslaagd Motel Mozaïque

Pop Festival Motel Mozaïque had dit jaar een scherp gekozen programma. Bezoekers genoten van concerten in poppodia, kerken en bouwplaatsen.

Optreden van Tamino tijdens Motel Mozaïque. Foto Andreas Terlaak

‘De zon schijnt en ik zing trieste liedjes. Er zijn zoveel terrasjes hier. Wat doen jullie hier nu op een bouwwerf?” Tamino, voluit Tamino-Amir Moharam Fouad, beloftevolle zanger uit België van 21 jaar, staat in zijn eentje op een provisorisch gebouwd mini-podium van houtplaten. Met een versterker, een set pedalen, enkele gitaren en wat boxen laat hij met zacht getokkel op zijn elektrische gitaar droefgeestige liedjes over de bouwplaats van Collectiegebouw van Museum Boijmans Van Beuningen in aanbouw klinken. Voor hem, tussen containers en bouwmaterialen, een muisstil publiek. Gele bouwhelmen schitteren in de felle zon.

Tamino’s weemoedige muziek met hier en daar een bezwerende stembuiging die zijn Egyptische roots verraden, komt aan in deze buitengewone setting. Optredens in een bouwput, in samenwerking met Parfum de BoemBoem, het is al jaren een van de vondsten die het eclectische pop- en kunstenfestival Motel Mozaïque tekent. Rotterdam bouwt, zoals het altijd zal blijven bouwen. En de stad is het podium. Of zoals de Rotterdamse poëet M. het hier op de bouwplaats van het nieuwe kunstdepot verwoordt: „Hier zullen we zijn. Dit is de bouw. Dit is oneindig/ Een cadeau aan de stad. Dus laten we uitpakken.”

Ook op deze 18e editie van Motel Mozaïque is het streven naar originaliteit en verwondering troef. Bevreemdend is de dans van Natalia Pieczuro op de snoeiharde live-muziek van de Belgische sludge metalband Amenra. In een pikzwarte theaterzaal met een enkel opgelichte cirkel van wit zand - is het zout? - kronkelt de danseres tussen de band door.

En dan is er het debuut van het statige Groot Handelsgebouw als alternatief concertpodium. Als Joep Beving met zijn pianoconcert zondagochtend hoog boven in het gebouw de zonsopgang begeleidt, zijn er elders in het pand al vele sfeervolle concertjes en ruige nachtfeesten geweest.

Beelden van het pianoconcert van Joep Beving.

Voor het scherp gekozen muziekprogramma, dat snel schakelt tussen fijnbesnaarde indiepop, dromerige elektronica, beukende krautrock en bedwelmende neoklassiek op podia als Rotown, Vibes en twee kerken, springen bezoekers steeds weer op de fiets. In de Schouwburg is de comeback van popgroep Johan een gelukkig weerzien. Het viertal klinkt melodieus en krachtig, al voelt de onderlinge dynamiek wat onbeweeglijk aan.

Lees ook de recensie van NRC van Johan: Johan laat mentale demonen opwindend klinken

De Amerikaanse Natalie Prass maakt ook indruk. Getipt als hét talent van 2015 heeft het even geduurd voordat ze met nieuwe muziek kwam, maar haar gevonden vorm, funkpop met een retrotintje, is even tintelend als veelzijdig. En daar is Tamino weer, nu met twee muzikanten voor een ongekend intens concert. Wat een talent.

Nederland, Rotterdam, 20-04-2018. Concert van Solo van Nas & Jim tijdens Motel Mozaique. Foto: Andreas Terlaak
Nederland, Rotterdam, 20-04-2018. Optreden van Ariah Lester tijdens Motel Mozaique. Foto: Andreas Terlaak
Optredens van Nas & Jim en Ariah Lester tijdens Motel Mozaïque.
Foto’s Andreas Terlaak

In de Paradijskerk lijkt alle muziek vleugels te krijgen. Solo laat de Duitse pianist/componist Martin Kohlstedt zijn neoklassieke golven fraai aanrollen. Intens zegeviert de Zuid-Afrikaanse Nakhane als een soulvolle queerartiest met een missie. De ironie wordt niet gemist: hij nam afstand van zijn homofobe kerkgemeenschap, nu zet hij, fel dansend in een vuurrood pak, in een uitpuilende kerk een vurig statement neer.

Het optreden van Nakhane in de Paradijskerk, Rotterdam tijdens Motel Mozaïque. Foto Andreas Terlaak

Een kerk verder, de Arminiuskerk, tegenwoordig een debatcentrum, zien we electronica-artiest Binkbeat zijn set zorgvuldig en gelaagd opbouwen. Minder geslaagd, want eenvormig is het zachtmoedige solo-optreden van de zanger van de Blocparty, Kele Okereke. Ondanks dat hij zijn publiek nadrukkelijk maant stil te zijn, verliest hij snel de aandacht. Het uitbundige feest dat J. Bernardt, het project van Jinte Deprez van het Belgische Balthazar, later geweldig gretig viert op deze plek geeft deze boeiende editie Motel Mozaique mede zijn glans. Omgeven door een door hiphopbeats opgezweept springend publiek geeft hij, hoog op het kansel, de show nog een zwiep naar een hoogtepunt.

Lees ook het interview met Nakhane: ‘In mijn muziek kan ik verdwijnen’

Aanvulling (23-04-2018): In een eerdere versie van dit artikel ontbrak dat optredens in bouwputten een samenwerking zijn tussen Motel Mozaïque en Parfum de BoemBoem. Dat is aangevuld.

    • Amanda Kuyper