Recensie

‘Nico, 1988’: een diva op haar laatste tournee

foto Lieke Romeijn

Anno 1988 grijpt elke interviewer na twee beleefdheidsvragen terug op de gloriejaren van Christa Päffgen, alias Nico: de Swinging Sixties, toen Andy Warhol de beeldschone ijskoningin met haar diepe alt inzette als ‘chanteuse’ bij The Velvet Underground. Nico’s verdere leven is dan epiloog: heroïneverslaving, toeren langs obscure zaaltjes. Maar niet voor Nico, die toen pas haar eigenwaarde en artistieke stem vond. In Nico, 1988 is ze bijna vijftig, een diva op haar laatste tournee. Actrice Trine Dyrholm brengt haar tot leven met een mix van berusting, nukkigheid en pragmatisme. Spijt, schuld of geldingsdrang heeft weinig vat op haar, ze heeft aan zichzelf genoeg; een echte diva.

Biopic
Nico, 1988 Regie: Susanna Nicchiarelli. In: 19 bioscopen

●●●●