Brieven

Brieven 21/4/2018

onderwijs (1)

Ken de literatuur

Marc van Oostendorp, hoogleraar Nederlands, schrijft in NRC over de tweedegraads leraren die geen Nederlandse literatuur meer hoeven te kennen van vóór de twintigste eeuw (Wat een armoe als docent Nederlands Vondel niet kent, 18/4). De hogescholen zien deze kennis niet als noodzakelijk om voor de klas te staan. Dat is diep triest. Docenten die geen weet hebben van Erasmus’ ‘meesterwerk’, De Lof der Zotheid (1560) missen de satire van een betoog waar alle lagen van de 16de-eeuwse maatschappij ervan langs krijgen. Of ze snappen Lucifers centrale thema, hoogmoed, niet langer.

De tot nieuwsgierigheid geprikkelde mens lijkt uitgestorven. Er zit een groot verschil tussen een avond doorbrengen met iemand die naar zijn iPhone staart, of met iemand die je weet te vertellen dat er aa n het begin van de twaalfde eeuw een monnik was die een volksversje schreef op een leeg vel, omdat hij zijn ganzenveer wilde proberen, niet wetende dat hij daarmee het oudst bewaarde Nederlands opschreef: ‘hebban olla vogala nestus hagunnan.’

Onderwijs (2)

Vondel blijft boeien

Het is het schooljaar 2010 - 2011. Een kille donderdagochtend in de herfst. Na jaren schoolmanagement sta ik weer voor de klas. Dat het me niet meevalt, is zacht uitgedrukt. Ik moet leesvaardigheid geven, mavo3. Ook dit uur komt om, denk ik. Een fragment uit ‘Gebr.’ van Ted van Lieshout staat op de planning. Door het gepraat heen, geef ik een introductie op Vondels Kinder-lyck. Ik begin voor te lezen: „Constantijntje, 't zaligh kijntje.” Ze vallen helemaal stil.

gemeentelijke fusies

Haren is hypocriet

Haren verzet zich tegen de herindeling met de gemeente Groningen. Ze zijn bang dat het Harense groen wordt vol gebouwd, en dat een deel van de gemeentelijk belasting van de Harense burgers wordt afgeroomd ten behoeve van ‘de grote stad’. Als inwoner van die stad volg ik de discussie met verwondering: verdienen deze Harense burgers hun geld niet veelal bij stadse werkgevers? Gaan hun kinderen niet vaak naar school in de stad? Frequenteren ze niet de theaters in de stad? Kopen ze niet hun stijlvolle meubels, kleding, of exotische ingrediënten in de stad? Om werk en winkels te bereiken benutten ze het stedelijke wegennet; school en theaters bestaan dankzij stedelijke subsidies. En om al dit stedelijk genot vanuit Haren bereikbaar te houden ligt de stad al jaren overhoop door de verbouw van de ringweg, met alle overlast vandien voor de inwoners van Groningen. Het wordt tijd dat de Harense elite verder kijkt dan haar egocentrische neus lang is, erkent dat Haren onlosmakelijk met de stad verbonden is, en niet langer alleen de lusten maar ook de lasten van de stad gaat delen.

Prijsgeld Wielrennen

Dan alles hetzelfde

Het commentaar van NRC (19/4) beargumenteert dat het prijzengeld voor wielrensters even hoog zou moeten zijn als dat van hun mannelijke collega’s. Maar dan moeten ze wel hetzelfde niveau laten zien, en dus even interessant zijn. Je kunt er ook voor kiezen mannen en vrouwen door elkaar te laten fietsen, dan hebben vrouwen ook kans op het hogere prijzengeld.

Repressie

Ga liever op de thee

Met instemming heb ik de brief van Harvey Sandriman (19/4) gelezen, die betoogt dat jongerenwerk jongeren uit de criminaliteit houdt. Als preventiewerker in het voortgezet onderwijs heb ik de ontwikkelingen

meegemaakt waarbij welzijnswerk toetsbare doelen moest gaan stellen. Maar hoe toon je aan dat iets door je interventie niet heeft plaatsgevonden? Als gevolg werd flink op preventie-activiteiten bezuinigd.

Te vaak wordt preventie in de hoek van pappen en nathouden gezet. Zo schrijft ook Folkert Jensma in Voetsoldaat bij een bende, hoe word je dat? (7/4), op basis van onderzoek van criminoloog Hans Werdmölder, negatief over de „cultuur van gedogen en principieel positief benaderen”. Alsof dat de boosdoener is. Repressie is niet effectief bij jeugdcriminaliteit. Nog steeds is de jeugdgevangenis de beste opstap naar een carrière in de criminaliteit. Preventie werkt. Daarom gaat de wijkagent zelf vaak liever op de thee.


Gepensioneerd jeugd maatschappelijk werker

Gas Groningen

Aardgas teruggeven

Onlangs besloot het kabinet om de gaswinning in Groningen volledig te gaan stoppen en om voor miljarden aardgas in de grond te laten zitten. Het besluit daartoe werd genomen vanwege de aardbevingen en de daarmee verbonden protesten. Een andere aanpak zou kunnen zijn om het aardgas, dat nog in de grond zit in 2030, aan de Groningers te geven. Op deze wijze kunnen ze zelf beslissen hoeveel ze willen oppompen, op welke manier en op welke termijn en wat ze met het geld van de verkoop ervan willen doen. Met dat geld zouden ze de hele provincie kunnen herinrichten, aardbevingsbestendige huizen bouwen en de lokale economie kunnen stimuleren. Maar ze kunnen ook beslissen om het in de grond te laten zitten.

Radio

Geen gezelligheid

Opgegroeid in de tijd dat de radio bij uitstek de verstrekker van nieuws was ben ik het medium altijd trouw gebleven. Maar dan moet er wel iets worden geboden wat de moeite waard is. In dit opzicht schiet de publieke radio steeds meer tekort. Eerst kregen we reclame waartussen echt nieuws wordt gesandwiched, een icoon van kapitalistische ontsporing. Sinds een aantal jaren wordt het nieuws dat NPO 1 pretendeert te brengen afgewisseld met Angelsaksische songs, waarin jongelieden jammeren over hun hormoonproblemen. Zo is het aandeel dat het nieuws op de radio beslaat drastisch afgenomen. En als er eindelijk nieuws komt, zijn presentatoren er vooral op uit het leuk te houden. Ze wisselen oubollige kwinkslagen met verslaggevers ter plaatse en met studiogasten. Maar ik wil nieuws, geen gezelligheid. Door dit alles komt het dat ik nog maar zelden naar NPO 1 luister, eigenlijk alleen nog OVT op zondagmorgen. Als ik het toch eens doe en de radio onder handbereik staat, schakel ik bij reclame en songs meteen over naar de BBC World Service of de Deutschlandfunk, met de digitale radio een kwestie van een druk op de knop. Op die zenders helemaal geen reclame en afgezien van een melodisch pingeltje tussen de Duitse nieuwsitems geen muzak. Voor het Nederlands nieuws, dat toch al weinig opwindend is, blijkt de krant meer dan voldoende.


    • Cora Duin
    • Anton van Hooff
    • Krijn Vermaas
    • Ellen Dupuis
    • Martje Tromp
    • Anthoni de Bruin
    • Michiel Matthes