Recensie

In ‘Grimm’ dansen ballerino’s en b-boys soepel door elkaar

Dans Het Nationale Ballet en ISH staan samen in het pittige sprookjesballet ‘Grimm’. ‘Lang en gelukkig’ is hier geen must, althans niet per se met een prins.

Grimm. Foto Michel Schnater

„Rapunzel, Rapunzel, laat je gouden vlechten neer!” En láng zijn de vlechten van Rapunzelvertolkster en tissu-artieste Micka Karlsson. Ze klimt erin omhoog voor acrobatische toeren, terwijl haar prins haar sierlijk laat rondcirkelen.

Het is een mooie vondst van Ernst Meisner en Marco Gerris, choreografen van respectievelijk de (klassieke) Junior Company en (hiphopgezelschap) ISH. In Grimm, de opvolger van Narnia uit 2015, hebben zij elkaar opnieuw opgezocht, ditmaal om de sprookjesfiguren van Grimm te laten breaken, poppen, voguen, whacken én pirouetten draaien, al dan niet op spitzen. Waarbij de opgedane ervaring van drie jaar geleden duidelijk vruchten heeft afgeworpen: de stijlen grijpen beter in elkaar en vullen elkaar aan, bijvoorbeeld als een klassieke draaisolo wordt omlijst door backspins en windmills. Bij de zeven dwergen („Hey-ho!”, echoot het door het geheugen) dansen de ballerino’s en de b-boys probleemloos met en door elkaar.

Lees een reportage over hoe Het Nationale Ballet en ISH klassieke dans en hiphopdans vermengen: Een klassieke Sneeuwwitje met breakdance-dwergen

Meisner en Gerris hebben de wederwaardigheden van Sneeuwwitje, Assepoester, Doornroosje en Rapunzel aan elkaar gelast in een groter verhaal over prinsen en prinsessen. Maar dan wel pittiger prinsessen. Assepoester is bijvoorbeeld een eigengereide meid op zilveren sneakers (waarvan ze er regelmatig één kwijt is) en niet gediend van amoureuze toenadering. ‘Lang en gelukkig’ is hier geen must, althans niet per se met een prins.

De goede krachten worden vertegenwoordigd door twee broers. Op magische wijze belanden zij via hun videogame in een sprookjesbos, waar de slechte krachten de gedaante hebben aangenomen van een heks en een wolf. Die twee, vertolkt door de griezelig lenige Sarita Keilman en magnetische Gil Gomes Leal, stalen in Narnia ook al de show. In Grimm zou je nog veel meer van ze willen zien.

Scène uit Grimm. Foto Michel Schnater

Videoartiest Aitor Biedma biedt door een videowand met nauwelijks zichtbare sleuven de mogelijkheid als bij toverslag te verdwijnen, te verschijnen of in het vuur geworpen te worden. Componist Scanner is eveneens afkomstig uit het team van Narnia, net al de kostuumontwerpers van Studio Ruim, die hier en daar knipogen naar Disney.

Ongetwijfeld denken Meisner en Gerris al over een volgend project. Dat zou mooi zijn, zeker als voor de balans de hedendaagse power van de balletdansers nóg wat meer benadrukt zou worden.

    • Francine van der Wiel