Brieven

Brieven 20/4/2018

Werken op oudere leeftijd

Meer oude selecteurs

Milan Wielinga (17/4) stelt in de brievenrubriek voor om leeftijdloos te solliciteren. Dit is een illusie, want solliciteren betekent kwalificaties opschrijven, waardoor mensen van oudere bouwjaren opleidingen vermelden die allang niet meer bestaan. Zoals blijkt uit de ervaringen van Monique de Meyere (13/4) en die van mijzelf, zijn oudere sollicitanten te vaak afhankelijk van jonge selecteurs. En hoe groter de sociale afstand, des te kleiner de kans uitgenodigd te worden op gesprek. Om niet te discrimineren bij de selectie is een goede mix van leeftijden in de selectiecommissie noodzakelijk. Daarop zouden directies actief moeten toezien. En als er onvoldoende ouderen binnen de organisatie beschikbaar zijn, nodigt men toch gewoon ouderenambassadeur John de Wolf uit?

Kinderwens

Altijd egoïstisch

Rosanne Hertzberger geeft in haar column Of een kind gelukkig maakt, is een trieste vraag (14/4) af op mensen die bewust kinderloos blijven. Ik ben normaal erg fan van haar column, maar nu leek het haar alleen te gaan om te schoppen. Je gaat mij niet vertellen dat Hertzberger bewust kinderen heeft gekregen zodat ik later een beter pensioen heb en een verzorger aan mijn bed. Dus neem ik aan dat ze ze voor haar plezier heeft. Laat mij ze dan ook niet hebben voor mijn plezier.

Misschien betalen Rosannes kinderen later inderdaad voor mijn pensioen of verzorgen ze me zelfs. Maar wellicht plukken zij, in een minder bevolkte planeet, dan ook de vruchten van mijn besluit om geen kinderen te nemen. Het is een harde paradox.

Internationale verdragen

Parlement is al versterkt

Na Klaas Maas en Jochem van Hal levert nu briefschrijver Coen Modderman een bijdrage aan een schijndiscussie in de Brievenrubriek (11/4, 13/4 en 17/4). De eerste ziet geen rol voor de ongekozen rechter bij het toetsen van wetten aan internationale verdragen. De tweede wijst erop dat die verdragen zelf democratisch gelegitimeerd zijn. Modderman stelt nu dat dit laatste niet klopt, omdat het parlement die verdragen alleen stilzwijgend zou goedkeuren. Hij loopt echter achter de feiten aan. Sinds juli 2017 moeten de Eerste en Tweede Kamer verdragen uitdrukkelijk goedkeuren wanneer die zogenoemde „iederverbindende bepalingen” bevatten, waar rechters wetten aan kunnen toetsen. Modderman presenteert dit als een mogelijke oplossing, maar die is dus allang gerealiseerd.


professor international and European law

Poolse uitspraak

Eer de ‘ch’!

In het artikel Aan de lopende band verdien je hier in een week een Pools maandsalaris (17-4) schrijft Mark Middel dat het Poolse ‘chuj’ uitgesproken wordt als ‘goei’, een typisch Hollandse (West-Nederlandse) weergave. Waarom niet ‘choei’ of ‘choej’? Er zijn nog altijd veel Nederlanders voor wie de ‘g’ anders klinkt of die haar anders uitspreken dan de combinatie ‘ch’. Nederlanders die trots zijn op hun land zouden die bijna unieke ‘zachte g’ in ere moeten houden. Voorzover mij (geen taalkundige) bekend, komt die klank behalve in het Nederlands alleen in het Arabisch en het Tsjechisch voor.

Nederlands

Bijna feilloos

Met het betoog van Marc van Oostendorp over het Nederlands ben ik het helemaal eens, alleen in één zin kan ik hem niet volgen: „dat de Nederlandse ‘identiteit’ […] het resultaat is van eindeloos gesoebat en geredetwist.” Het woord ‘soebatten’ ken ik als Maleis en in de betekenis van ‘vleiend smeken’, wat ik hier niet kan plaatsen. Weliswaar gebruiken steeds meer mensen het woord in de betekenis van ‘kibbelen, plukharen’, maar dat zal Van Oostendorp toch niet doen?

Correcties/aanvullingen

Paul Ryan

In ‘Begrip’ voor actie Syrië is te vaag criterium (17/4, p. 18) werd Paul Ryan omschreven als de Republikeinse voorzitter van de Amerikaanse Senaat. Dit moet zijn: van het Huis van Afgevaardigden.