Recensie

Zeke klinkt als Motörhead op dubbele snelheid

Brute sloopkogelriffs. Check. Racende stuiterdrums. Present. Ziedende snauwpartijen. Jazeker. Vijftien nummers in twintig minuten en twintig seconden. Vink. Welkom terug bij Zeke. Veertien jaar duurde het maar liefst voordat de thrashpunkers uit Seattle weer een plaat uitbrachten. In de tussentijd haalde voorman ‘Blind’ Marky Felchtone zijn neus uit de pep om zich op het vaderschap te storten én carrière te maken als timmerman. Op Hellbender heeft Felchtone gelukkig weer het goede gereedschap in handen: zijn scheurgitaar, die hij met zijn aan flarden geschreeuwde stembanden probeert te overstemmen. En áls hij dan even zijn mond houdt, vuurt hij uitzinnige Chuck Berry-solo’s af, die het shock-and-awe-bombardement aan decibellen toch nog laten swingen. Meer dan ooit klinkt Zeke als Motörhead, maar dan wel op dubbele snelheid.

Live: 27/4, Pitfest in Erica, en 29/4, De Helling in Utrecht.