Recensie

Pakkende musical over rockzangeres Tina Turner

Musical De musical ‘Tina’ over het leven van Tina Turner zit vol kleurrijke details. Adrienne Warren in de titelrol is fenomenaal.

Adrienne Warren beweegt als een tijgerin en zingt met de onmiskenbare scheurstem van Tina Turner in ‘Tina’. Foto Manuel Harlan

Eén iconische pose van Tina Turner in silhouet, op het moment waarop ze het hoogtepunt van haar roem gaat beleven – dat is het openingsbeeld van de musical Tina. En daarna kan het verhaal gewoon chronologisch worden verteld. Vanaf haar kinderjaren in Nutbush, Tennessee, toen ze volgens haar moeder veel te luid zong in het kerkkoor, via de lijdzame jaren met haar dominante echtgenoot Ike tot en met de uiterst moeizame aanloop naar haar solocarrière. Wat dat betreft is deze musical geen toppunt van originaliteit.

Maar tegelijk vertelt Tina een pakkend en strakgespannen verhaal vol kleurrijke details, authentiek ogende tijdsbeelden, levensechte vechtpartijen en een schijnbaar hopeloze herstart als soliste – toen geen enkele platenmaatschappij „this old nigger broad” (letterlijk citaat!) nog wilde contracteren.

Lees ook: hoe Joop van den Ende via een omweg op het idee kwam voor de musical over Tina Turner

Wel origineel is de manier waarop regisseur Phyllida Lloyd de vele songs heeft gebruikt: soms als biografische tekst, soms als illustratie van de veranderende sound van de rockzangeres en soms ook als materiaal voor een van de opwindende shownummers.

Maar het toppunt van Tina is de Amerikaanse actrice Adrienne Warren in de titelrol. Ze is fenomenaal, beweegt zich als een tijgerin, trekt onvermoeibaar ten strijde tegen alle tegenspoed, zingt met de onmiskenbare scheurstem van haar grote voorbeeld en staat in de finale als een ware triomfator. Met haar is een nieuwe ster geboren.

    • Henk van Gelder