Recensie

Sekskomedie ‘Blockers’ is helemaal 2018

Komedie De komedie ‘Blockers’ lijkt het resultaat van een compromis. De vrouwelijke regisseur gaf het script van twee mannelijke schrijvers een progressieve draai: meisjes houden controle over wat ze wel en niet willen, ook op ‘prom night’.

Ike Barinholtz en Gideon Adlon als Hunter en zijn dochter Sam in ‘Blockers’.

Wie zijn er volwassener in Blockers: de ouders of hun kinderen? Twee vaders en een moeder zijn iets te hecht met hun drie tienerdochters, die op het punt staan naar de universiteit te gaan. Maar eerst nog prom night, het altijd uit de hand lopende eindexamenfeest.

Julie is vastbesloten haar maagdelijkheid te verliezen en sluit een sekspact met haar twee beste vriendinnen om datzelfde te doen. Maar ze vergeet haar laptop af te sluiten, waardoor haar overbezorgde moeder hun whatsapp-berichtjes kan lezen. Met de twee andere ouders is ze vastbesloten hun eerste keer te voorkomen: de ‘blockers’ uit de titel staat voor ‘cock-blockers’. Ze springen in de auto en gaan op weg naar het feest. Dat zij zichzelf onderweg enorm voor schut zetten (google ‘butt chugging’) zal geen verrassing zijn. Blockers is een komedie in de Judd Apatow-traditie.

Helemaal 2018 is de focus op pubermeisjes en de gemengde (bijrol)cast, met zwarte en Aziatische acteurs. Een van de meisjes ontdekt dat zij lesbisch is en er komt zelfs een paar keer een penis in beeld. Ook wordt een noot gekraakt over de dubbele moraal: meisjes worden geacht puur en onschuldig te blijven terwijl jongens worden aangemoedigd seksueel te experimenteren.

Toch lijkt Blockers het resultaat van een compromis. Regisseur Kay Cannon voorzag het door twee mannen geschreven script van een progressieve boodschap: meisjes houden controle over wat ze wel en niet willen. Niettemin zit er nog een zeker moralisme in: seks is iets heel speciaals wat je moet doen met iemand die om je geeft. Al wordt dat ook weer genuanceerd: Julie vindt haar eerste keer perfect, maar tevens pijnlijk, kortstondig en ongemakkelijk. Een zeker realisme is deze komedie niet vreemd.

    • André Waardenburg