Brieven

Brieven 17/4/2018

Advertentie China

Propaganda is welkom

Afgelopen week was er veel commotie over een advertentie in NRC van China. Een ander perspectief: ik was blij met een ongefilterd bericht van de Chinese autoriteiten. Voor mijn zakelijke activiteiten in China is het van belang te weten wat de regering in grote lijnen ambieert, en ik heb de link meteen met mijn collega’s gedeeld. Ik lees de Engelstalige Chinese kranten met hetzelfde doel. De pagina was prima herkenbaar als niet-redactioneel. Laat de propaganda maar komen, ik zie de advertenties van Rusland, Noord-Korea en Iran met interesse tegemoet.

Werken op oudere leeftijd

Solliciteer anoniem

Het stuk van Monique de Meyere (13/4) over haar vruchteloze zoektocht naar werk op oudere leeftijd, deed me denken aan de tijd dat ik zelf sollicitanten wierf. Ik werkte in Californië en had, samen met mijn hoofd IT, een baan aangeboden aan een programmeur. Uit nieuwsgierigheid vroeg ik een dag na het aanbiedingsgesprek mijn hoofd personeelszaken wat de leeftijd was van onze nieuwe aanwinst. „Dat weet ik niet, dat heeft hij niet gemeld op zijn cv”, zei ze. En zo hoort het ook. Een verademing, vond ik het, als brieven ondertekend werden met „persoon X” of als op het cv geen geboortedatum stond. Zo wist ik zeker dat ik alleen selecteerde op kwalificaties. Kunnen we dit niet in Nederland wettelijk vastleggen? Graag meteen ook de pensioenleeftijd afschaffen. Dat is ook discriminerend en achterhaald.

Israël/Palestina

Geen foxtrot

In de zaterdagkrant (14/4) lees ik dat de foxtrot een dans is „waarbij je na een aantal stappen weer op dezelfde plek uitkomt”, en dat de dans in de Israëlische film met dezelfde naam symbool staat voor de vastlopende Israëlische politiek.

Is er op de filmredactie niemand meer te vinden die dansles heeft gehad? De basispassen van de foxtrot voeren het danspaar in een zigzaglijn opzij. Vanuit de heer gezien: twee passen voorwaarts (slow-slow), twee opzij naar links (quick-quick), twee naar achteren, en weer twee naar links opzij (zie het diagram , vanuit de vrouw gezien). In de quick-quickjes zit een kwartslagdraai. Zo verplááts je je. Het danspaar komt weliswaar terug in de buurt van de startpositie, maar is dan al wel de hele balzaal doorgeweest. De analogie raakt dus kant noch wal, in iedere cultuur herhaalt een nieuwe generatie wel iets van de levenscyclus van de oudere.

Internationale verdragen

Versterk rol parlement

In de brievenrubriek van 11/4 en 13/4 discussiëren Klaas Maas en Jochem van Hal over de vraag of de rechter de Nederlandse wet aan internationale verdragen zou moeten kunnen toetsen. De eerste vindt van niet, want dit zou het primaat van de „democratisch gelegitimeerde besluitvorming door ons parlement” aantasten. De tweede is het daar niet mee eens en stelt onder meer: „Voor de goede orde: die internationale verdragen zijn pas bindend na goedkeuring van de Staten-Generaal.” Alhoewel dat laatste inderdaad de hoofdregel is (artikel 91 Grondwet), maakt de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen er uitzonderingen op. Bovendien hoeft parlementaire goedkeuring niet altijd uitdrukkelijk te geschieden, kan het slechts stilzwijgend, wat ook het geval was bij het verdrag waar het Maas om ging. Een oplossing zou zijn om de positie van het parlement bij de totstandkoming van verdragen te versterken, zonder die van de rechter in de handhaving te verzwakken. Democratisch gelegitimeerde besluiten en machtenscheiding.


Amsterdam

Amerikaanse patenten

EU staat machteloos

Cornelis van Bochove pleit in de brievenrubriek (13/4) de EU-erkenning van de „Amerikaanse patenten in farmacie en ICT” op te heffen als vergelding voor Trumps handelsoorlog. Dit is onzin. De EU erkent geen Amerikaanse patenten. Wel kunnen Amerikanen patenten aanvragen bij het Europese Octrooibureau. Dat kan, indien de aanvragen voldoen aan de vereisten, een Europees octrooi verlenen dat in alle of een aantal Europese landen geldt. De EU heeft over die octrooien niets te zeggen.