Opinie

    • M. Gerlagh
Gasaanvallen Syrië

Trump volgen in militaire actie is inhumaan

Foto MANDEL NGAN/AFP

De kop op de voorpagina van NRC van 12 april leest als een spannend jongensboek: „Adembenemende confrontatie Rusland en VS – Wie durft wat?” Het doet mij denken aan de openingszin van Mark Twains The War Prayer (1916), in Nederlandse vertaling te vinden in Kees van Kootens Mijn plezierbrevier. De zin luidt: „Het was een periode van grote en nerveuze opwinding.”

De landkaarten van Syrië en omgeving worden in de krant en op televisie met aanduidingen van slagschepen en militaire bases omtekend. En dat alles omdat na jarenlange escalatie van de burgeroorlog er opnieuw gifgas is gebruikt. Terecht verboden, want inhumaan, onfatsoenlijk, mensonterend, nietsontziend, wreed. Maar hoe is het mogelijk dat Europa zich nu broederlijk achter de VS schaart? Trumps tweets over zijn bereidheid tot actie zijn alleen al door zijn woordkeus inhumaan, onfatsoenlijk, mensonterend, nietsontziend. Hem nu volgen is in strijd met de zaak waarom het gaat: de oorlog verkorten en de humaniteit bevorderen. Mark Twain beschreef in het ‘oorlogsgebed’ meer dan een eeuw geleden dat de wens van een heroïsche overwinning in stilte voorbijgaat aan het daaraan onvermijdelijk verbonden lijden van de tegenpartij. Brengen we Assad fatsoen bij ten koste van de mensen die al jaren vermorzeld worden?

    • M. Gerlagh