Opinie

    • Frits Abrahams

Dé oplossing voor Ajax

Ach, Ajax, hoe moet dat nu verder? Wéér geen kampioen en vernederd door PSV dat op alle fronten beter was in de belangrijkste wedstrijd van het seizoen. Ik ben sinds gisteren erg blij dat ik geen Edwin van der Sar of Marc Overmars heet. Zij hebben heel wat mensen uit hun staf weggestuurd, nu is de onontkoombare vraag of zij zelf aan de beurt zijn.

Toch wil ik een poging wagen om troost te bieden. Er is volgens mij een oplossing van de sportieve problemen denkbaar waaraan in Amsterdamse kringen tot dusver niet of nauwelijks gedacht is. Ik zou die oplossing hier meteen kunnen noemen, maar ik wil mijn lezers als een ware master of suspense graag zo lang mogelijk binden en zal het daarom tot de slotalinea uitstellen. Wie vals speelt, duikt nu naar beneden, maar hij spoilert zich daarmee flink in de vingers.

Degene die na het demasqué in Eindhoven nog het minst te benijden is, is Ajax-coach Erik ten Hag. Hij werd door Van der Sar en Overmars als de grote bevrijder binnengehaald, maar heeft het er veel slechter vanaf gebracht dan zijn voorganger Marcel Keizer.

Zo sterk als Ajax tegen PSV in de thuiswedstrijd onder Keizer speelde, zo zwak was het in Eindhoven onder Ten Hag. Niets lukte meer. Ajax was onherkenbaar geworden. Een ploeg zonder zelfvertrouwen en samenhang. Defensief armoedig, offensief hulpeloos. Het elftal is onder de nieuwe trainer een zwalkend gezelschap geworden. Drie coaches in één jaar, het bleek een slecht idee. De beslissing om Peter Bosz te laten vertrekken, was een kardinale fout. Hij liet Ajax op een mooie, aanvallende manier voetballen en eindelijk gloorde er zelfs enig Europees succes.

Bij PSV ging het er heel anders aan toe. Ook in moeilijke perioden bleef de leiding achter coach Phillip Cocu staan. Dat was knap, want Cocu is in de media vaak als het sufferdje van de klas behandeld. Al in februari 2014 zei voetbalcommentator Arno Vermeulen in Studio Voetbal: „Ik krijg bijna medelijden met Cocu. Ik zag hem in die dug-out zitten en dacht: ga nou morgen maar gewoon tegen de clubleiding zeggen dat je ermee stopt. Het is over. Het is uit. Hij heeft zich vertild aan de job. Het is volgens mij nu veel verstandiger om te zeggen: ik kan het niet en zet maar een ander voor de groep. Dit wordt alleen maar erger.”

Ook in Voetbal Inside was Cocu vaak het mikpunt van hoon. Als zijn naam viel, zakten de mondhoeken van vooral Johan Derksen en klonk steeds het verwijt: „Cocu heeft nog nooit één speler beter gemaakt.” In die kringen werd Cocu ook steeds saai en kleurloos genoemd, alsof dat ook al een criterium is voor vakmanschap.

Misschien is wel de grote kracht van Cocu dat hij lak heeft aan dergelijke kritiek. Het ging hem er niet om individuele spelers beter te maken, hij wilde in de eerste plaats een hecht elftal smeden dat zijn strijdplan uitvoerde. Dat leverde geen spectaculair spel op, zoals je soms (!) bij Ajax ziet, maar wel effectief voetbal. Waar je coaches als Keizer en Ten Hag zag verkrampen onder alle kritiek, bleef Cocu onverstoorbaar zichzelf.

Dat is in het hysterische voetbalwereldje een hele prestatie. Een coach met zulke kwaliteiten kan bij elke club succesvol zijn, zelfs bij Ajax.

Ja, Ajax, er zit niets anders op: koop Cocu weg bij PSV – en alles komt alsnog goed.

    • Frits Abrahams