Column

Westen juicht zichzelf toe na futiele aanval in Syrië

Carolien Roelants volgde het nieuws over de aanvallen op Assads gifgascomplexen. Anders dan president Trump was zij niet onder de indruk.

Lancering van een kruisraket richting Syrische doelen vanaf een Franse schip. Foto AFP

Heeft u ook die beelden gezien van Bashar al-Assad die zijn glimmend gepolijste marmeren kantoorpaleis komt binnenlopen, strak in het pak, actetas in de hand, absoluut geen centje pijn? Op Twitter geplaatst door @Presidency_Sy zaterdagochtend, een paar uur na de Amerikaans-Brits-Franse aanvallen op zijn chemische-wapencomplexen. Oud filmpje, maar dat doet er niet toe. De bedoeling is duidelijk: middelvinger.

Twitter avatar Presidency_Sy Syrian Presidency صباح الصمود.. رئاسة الجمهورية العربية السورية https://t.co/hhIZT6cOTe

Weer een paar uur later kwam Donald Trump op Twitter met zíjn blik op de gebeurtenissen. „Een perfect uitgevoerde aanval gisternacht [...] Had geen beter resultaat kunnen hebben. Missie volbracht.”

Dit was niet een van die WOEDENDE tweets die hij zelf om zes uur ’s ochtends het web op slingert als iemand hem buiten zinnen heeft gebracht. Deze kwam vast van een medewerker die beter had moeten weten. ‘Missie volbracht’ is George Bush op het vliegdekschip Abraham Lincoln op 1 mei 2003, drie weken na het begin van de oorlog in Irak. De oorlog duurde nog een jaar of zeven en eiste duizenden Amerikaanse levens. Bush was wel als eerste Amerikaanse president in een vliegtuig op een vliegdekschip geland en dat is natuurlijk in Trumps stijl – u herinnert u vast die kindgelukkige Trump een jaar geleden toet-toet achter het stuur van zo’n gigantische Mack-truck bij het Witte Huis.

Assad of Trump? Ik ben bang Assad. Het Amerikaanse leger meldde dat elk doel is getroffen, en het Pentagon onderstreepte dat het „hart” uit Assads gifgasprogramma is gerukt. Maar hier is de wens weer eens de vader van de gedachte. Chloorgas, dat het Syrische leger niet alleen bij de gewraakte aanval op Douma van 7 april gebruikte, maar zo vaak en zo wijdverspreid, staat niet op sanctielijsten en is makkelijk verkrijgbaar (ik googelde chloorgas en kwam meteen bij de opdracht kleinschalige chloorproductie van een HAVO-eindexamen scheikunde). Ik lees ook dat de verwoeste gebouwen leeg waren.

Lees ook deze analyse van onze correspondent Gert van Langendonck: ‘Aanvallen hebben Assads positie versterkt’

Oké, maar misschien is Assad dan ontmoedigd om nog eens gifgas te gebruiken? Wat denkt u zelf? Trok Saddam Hussein zich iets aan van de Amerikaans-Britse bombardementen van Operatie Desert Fox in 1998? Die vernietigde een groot deel van zijn militaire infrastructuur maar versterkte juist Saddams opstandigheid. Trok Assad zich een jaar geleden iets aan van Trumps 59 kruisraketten op de luchtmachtbasis Shayrat? Nu werden twee keer zoveel raketten afgevuurd maar waarom zou hij daarvan onder de indruk zijn? Ik zag vorig jaar de enorme schade die Assad zélf met zijn eigen tanks en vliegtuigen in Homs en Aleppo heeft aangericht. En kijk maar eens naar de foto’s van Oost-Ghouta dat hij en zijn Russische bondgenoot zojuist tot overgave hebben gebombardeerd.

Het punt is natuurlijk dat Trump (onder Trump versta ik ook May en Macron en minister van Defensie Mattis) geen confrontatie met Rusland wil. En een tweede punt is dat de VS c.s. ook niet van Assad af willen, want wie dan? Een militaire tussenoplossing, de vernietiging van die luchtmacht waarmee Assad (vooral met conventionele wapens dus dat mag) zoveel slachtoffers maakt en schade aanricht, zou een langdurige oorlogsinspanning vergen met het risico van alsnog een confrontatie met Rusland en/of Assads val. Hoe dan ook zou dat een verdere escalatie van de oorlog meebrengen.

Arme Syrische burgers. Of ze in Assads gebied wonen, bij de rebellen of in een rattenkamp over de grens, allemaal zijn zij slachtoffers. Het machteloze Westen juicht zichzelf toe na een nietszeggende vergelding.

Carolien Roelants is Midden-Oostenexpert en scheidt op deze plaats elke week de feiten van de hypes.