Inbox van de redactie

Wat schreven de lezers deze week aan de redactie Opinie? Een indruk.

De inbox is geen grabbelton. Dat is het kortste antwoord op de vraag van Rob Zeldenrust hoe we de ingezonden brieven selecteren. Het is hem opgevallen dat sommige lezers wel heel vaak een brief in de krant hebben. Hij wil weten: schrijven deze lezers zulke goede brieven of schrijven ze er gewoon heel veel?

Het is allebei waar. Ze schrijven én publicabele brieven én ze schrijven veel.

Vaste gasten zijn onder anderen: O.L.E. Jongmans, Albert Appelo, Cora Duin, Bas Overmars en A.L. de Werker. Bij die laatste is de Ombudsman trouwens nog ooit op bezoek geweest, omdat hij benieuwd was naar de man die hem in vierenhalf jaar tijd 329 e-mails stuurde met klachten, correcties, suggesties en analyses. „Hoog in de Groningse Tasmantoren” bleek De Werker gestaag te tikken aan „een oeuvre ingezonden brieven” (Wie is toch die man die al die ingezonden brieven stuurt? 7/3 2015).

Voor De Werker is NRC zijn enige afzetgebied, maar een aantal veelschrijvers duikt ook in andere kranten op. Sommigen houden elkaar angstvallig in de gaten en turven wie er aan kop staat. Twee eigenschappen lijken ze gemeen te hebben. 1. Ze hebben over alles een mening. 2. Ze zien het schrijven van brieven als hun plicht. Zo laat O.L.E. Jongmans op 8 februari in een (niet-geplaatste) brief weten dat de opvoeders uit zijn jeugd gelijk hebben gekregen: het lezen van stripboeken is slecht voor kinderen, want zedenbedervend en slecht voor de karaktervorming (hij reageerde op het artikel ‘Sociale Media zijn slecht voor kinderen’ (8/2). „Dat klopt”, schrijft hij. „Want na een intermezzo als beleidsambtenaar met een mooie rang, schrijf ik nu ingezonden brieven in de NRC!”

Overigens zijn zij die het meest gepubliceerd worden, ook de brievenschrijvers die het vaakst worden afgewezen. Van een van hen werden bijvoorbeeld het afgelopen anderhalf jaar 22 brieven geplaatst, maar ook 89 geweigerd.

Wat dat betreft doet Rob Zeldenrust – de man waarmee dit rubriekje begon – het met een score van twee op drie (zijn eigen telling) beter.

    • Monique Snoeijen