‘Wendy was de enige date die ik ooit heb gehad’

Spitsuur Jordi (37) en Wendy Jansen (35) hakken graag snel knopen door. Hij heeft net zijn baan opgezegd en gaat websites bouwen, zij was al zelfstandige. „Soms zijn we achteraf niet zo blij met een beslissing. Maar ook met die uitkomsten kun je weer verder.”

Jordi: „Ik ben het goochelen pas wat professioneler gaan aanpakken door Wendy. Zij stimuleerde mij om verder te gaan.” Foto David Galjaard

Jordi: „Na mijn havo ging ik biomedische chemie studeren. Maar ik wilde liever iets praktisch doen. Na mijn propedeuse ben ik de opleiding tot radiodiagnostisch laborant gaan volgen in Apeldoorn: het bedienen van MRI-scans, foto’s maken - uiteindelijk heb ik mij gespecialiseerd tot stralingsdeskundige.”

Wendy: „Ik kom uit de reiswereld. Ik verkocht tickets voor overtochten zoals van Hoek van Holland naar Harwich of naar Corsica. Later werkte ik voor een zakenreisbureau. Toen dat failliet ging, ben ik weer boottickets gaan verkopen.”

Jordi: „In 2009 was mijn vorige relatie net uit. Ik zag een reclame voor online daten. Ik dacht altijd: dat ga ik nooit doen, maar keek toch even. Ik vulde een test in, maakte honderdtachtig euro over en na drie dagen ontmoette ik Wendy. Het was de enige date die ik ooit heb gehad.”

Wendy: „We zijn kort daarna in Putten gaan samenwonen. Daar kom ik vandaan.”

Jordi: „Ik zegde mijn baan op en solliciteerde bij het ziekenhuis in Harderwijk, zodat we samen konden wonen. Ik werd gelijk aangenomen. Na vier maanden heb ik haar ten huwelijk gevraagd.”

Wendy: „Het is best snel gegaan. We hadden allebei een relatie achter de rug, dan denk je in een vroeger stadium aan toekomstplannen. Anderhalf jaar later zijn we getrouwd in het gemeentehuis in Putten, daarna hebben we het gevierd in een restaurant in Leuvenum, vlakbij Ermelo. Als onze kinderen ergens logeren, gaan we er nog wel eens eten.”

Koninklijke familie

Jordi: „Nu heb ik na achttien jaar besloten te stoppen bij het ziekenhuis. Ik wil websites gaan ontwerpen en optimaliseren. Dat kwam op mijn pad toen ik een site bouwde om mijn optredens als goochelaar te promoten, mijn uit de hand gelopen hobby. Ik leerde om de site hoger in zoekmachine’s te laten verschijnen, het is een tweede passie geworden.”

Wendy: „Eigenlijk wilde ik mijn hele leven een vast contract. Dat geeft zekerheid. Tijdens mijn zwangerschapsverlof ging het reisbureau waar ik werkte failliet, en zat ik alsnog zonder baan. Nu, vier jaar later, gaan onze kinderen, Hidde en Lieke, naar school en ik dacht: laat ik mijzelf ook gaan ontwikkelen. Ik stuitte op een Facebook-advertentie voor een cursus tot virtueel assistent. Je neemt dan allerlei taken uit handen van ondernemers waar ze geen tijd voor hebben: blogs schrijven, visuals maken voor sociale media en websites up-to-date houden.”

Jordi: „We zijn altijd van de actie. Het goochelen was net zo. Het begon als kind met een goocheldoos, daarna heb ik in de bieb alle goochelboeken gelezen en urenlang geoefend. Op mijn elfde had ik mijn eerste optreden. Ik leg mij toe op kaarttrucs. Ik ben het pas wat professioneler gaan aanpakken door Wendy. Zij stimuleerde mij om verder te gaan.”

Wendy: „Ik vind dat je elkaar moet gunnen jezelf te zijn.”

Jordi: „Het gaat heel goed. Ik zit tot het einde van het jaar volgeboekt. Mijn goocheloptredens doe ik vaak in het casino of bij personeelsfeesten. Laatst moest ik goochelen bij een doopfeest, kwam ineens de koninklijke familie binnen: Maxima, Willem-Alexander - ik vergeet nooit meer dat Beatrix stond te klappen.”

Wendy: „Toen we nog geen kinderen hadden, was ik wel eens Jordi’s chauffeur.”

Jordi: „In Amsterdam deed ik veel shows bij advocaten- en accountantsbureaus. Heel leuk, maar het is zo ontzettend druk in die stad. Dan was het wel fijn dat ik kon uitstappen voor de deur en Wendy de auto ging parkeren.”

Wendy: „Dan parkeerde ik bij de Ikea. Als hij klaar was, belde hij en reed ik weer het centrum binnen.”

Snelle beslissers

Jordi: „Ik ben overtuigd dat ik het goochelen fulltime zou kunnen doen, maar het online ondernemen trekt mij ook: werken wanneer je wil, waar je wil. Laatst waren we op vakantie, deden we overdag dingen met de kinderen en gingen we ’s avonds werken.”

Wendy: „We zijn afgelopen jaren met het gezin naar Minorca op vakantie geweest. Vorige keer zat dat er helaas niet in, dus heb ik een huisje op een park bij Hellendoorn geboekt.”

Jordi: „We hebben boven thuis nu een kantoortje ingericht. Soms werken we samen, maar echt geconcentreerd werken kan eigenlijk alleen als de een boven is en de ander beneden bij de kinderen. We wisselen elkaar af.”

Wendy: „Dan ga ik bijvoorbeeld naar zwemles met de kinderen. Soms neem ik boeken mee, maar vaak zijn er ook andere ouders waarmee ik koffie ga drinken. Maar de intentie is er. Of we gaan wel eens naar zo’n speelhal, dan neem ik werkgerelateerde tijdschriften mee.”

Jordi: „Vaak pak ik dan de laptop mee.”

Wendy: „In het begin had ik moeite met dat ik geen collega’s meer had. Soms zit je ergens mee, wil je even iets kwijt.”

Jordi: „Nu zijn we elkaars collega’s. Toen ik mijn vader vertelde dat ik was gestopt bij het ziekenhuis, zei hij: ‘goed zo jongen, ga er voor!’”

Wendy: „We zijn snelle beslissers.” 

Jordi: „In het ziekenhuis heb ik leren relativeren. Tijdens eerstehulpdiensten zag ik veel ellende voorbijkomen. Dan weet je dat het belangrijk is om te gaan voor wat je wil in het leven.”

Wendy: „Soms zijn we achteraf niet zo blij met een beslissing. Maar ook met die uitkomsten kun je weer verder.”

Jordi: „Ik probeerde ooit goochelartikelen te verkopen in een webshop. Dat werkte niet. Maar ik leerde wel hoe je bijvoorbeeld een online betalingssysteem inricht. Uiteindelijk leidt alles weer tot iets nieuws.”

    • Fabian de Bont