Overheid moet bij subsidies kijken of divers publiek wordt gezocht

Talk of the Town

GroenLinks heeft segregatie bestrijden tot speerpunt verklaard. Sociaal ondernemer Richard Gerritsen heeft een suggestie.

Als het aan verkiezingswinnaar GroenLinks ligt, wordt bestrijding van de kloof die door de stad loopt de belangrijkste kwestie voor het nieuwe college. Over welke kloof hebben we het dan? Arm/rijk? Hoog-/laagopgeleid? Wit/niet-wit?

Op de kaart van Amsterdam slaan de verschillende kloven grofweg neer in dezelfde geografische verdeling. De bevoorrechten wonen binnen de Ring, de rest erbuiten. En de bevoorrechten rukken op: kijk maar naar het verkiezingsresultaat voor GroenLinks in Amsterdam-Noord. Bij de landelijke verkiezingen vorig jaar werd de partij er in vijftien stembureaus de grootste. Bij de gemeenteraadsverkiezingen dit jaar waren het 32 stembureaus.

In Nieuw-West zag je hetzelfde. GroenLinks ging er van 7 naar 17 ‘gewonnen stembureaus’. Is dat een overwinning op de segregatie? Denk, gedragen door etnische Turken, ging in hetzelfde stadsdeel van 27 veroverde stembureaus naar 32. Dus: nee, waarschijnlijk niet.

Zoals de komst van gastarbeiders, en later hun gezinnen, in de jaren 70 en 80 spanning op de oude volkswijken zette, zo zal de gentrificatie – de belangstelling van rijkere, hoger opgeleiden voor diezelfde voormalige volkswijken – voor nieuwe spanningen zorgen.

In Het Parool van dinsdag schreef sociaal ondernemer Richard Gerritsen (37) een opinieartikel met een waarschuwing tegen segregatie en een praktische suggestie ter bestrijding ervan. Aan de telefoon zegt hij dat wijken als Geuzenveld/Slotermeer en Slotervaart misschien wel divers van samenstelling zijn, maar dat bewoners met verschillende achtergronden elkaar op straat meestal voorbijlopen. „Ze erkennen elkaar niet.” Het stadsbestuur moet goed op dit soort diverse wijken letten, zegt hij. „Hier zul je het eerst merken welke kant het opgaat in de stad.”

Dat segregatie bestaat, neemt Gerritsen de overheid niet kwalijk. „Nieuwkomers kruipen bij elkaar om zich veilig te voelen.” Dat segregatie niet wordt bestreden, neemt hij de overheid wel kwalijk. „Je moet ervoor zorgen dat nieuwkomers zich ook op een andere manier veilig voelen.”

Schilderen op z’n Surinaams

Creative Interventions Amsterdam, waar Gerritsen directeur van is, zet projecten op die bewust gericht zijn op een divers publiek. En doordat hij al jaren in Nieuw-West met mensen omgaat, heeft hij waargenomen dat er een vanzelfsprekend soort segregatie heerst. Hij hoorde een Turkse man praten over ‘schilderen op z’n Surinaams’. Hij hoorde een Antilliaanse vrouw zeggen dat moslims de buurt overnemen.

Hij zat naast iemand te schilderen die vertelde dat hij kinderen die de moskee uitkwamen had horen zeggen: „Alle niet-moslims moeten dood.” Dat zal toch wel meevallen, had Gerritsen gezegd. Maar de man was uitgevaren over moslims op een manier die duidelijk maakte hoe diep het bij hem zat. „Waar komt dat vandaan? De verschillende groepen hebben allemaal van elkaar het gevoel dat de ander wordt voorgetrokken. Of op zijn minst dat het die anderen te gemakkelijk is gemaakt om in hun kleine groep op een kluitje te blijven leven.”

Gerritsen heeft een praktische suggestie: stel bij de toekenning van subsidies als voorwaarde dat de te subsidiëren activiteit voor een divers publiek is bedoeld.

Is dat nu niet het geval? „Ik zie nog allemaal gesubsidieerde workshops die alleen al door de taal waarin ze worden gegeven exclusief zijn. Ik heb misschien ook wel zin om Turks volksdansen te leren, maar als ik de instructies niet versta, kan ik niet meedoen.”

Wat hij nu in de praktijk meemaakt, is het omgekeerde. Organisaties die niet één doelgroep dienen, hebben veelal moeite om fondsen aan te boren – in het stadsdeel, in de stad en op rijksniveau. „Als ik er in een subsidieaanvraag een punt van maak dat wij ons richten op een diverse groep deelnemers, krijg ik de tegenwerping: wordt het dan niet een bijeenkomst voor hipsters?”

„Het is onze laatste kans”, zegt Gerritsen. Hoezo? „Straks zijn er te veel politieke partijen die belang hebben bij segregatie.”