Brieven

Brieven 13/4/2018

patiëntendossier

Gebruik EPD als bedoeld

Het artikel Barbie-zaak toont zwakte elektronisch patiëntendossier in NRC (9/4) heeft een misleidende titel. Het EPD is, mits goed ingericht en gebruikt zoals de fabrikant het bedoeld heeft, juist heel goed in staat de privacy van patiënten te beschermen. Het ziekenhuis waar het om gaat heeft uitstekende maatregelen om onrechtmatige inzage te voorkomen. De zogenoemde vip-regeling maakt medische gegevens van een patiënt alleen toegankelijk voor daartoe aangewezen personen. Wanneer de vip-regeling niet aanstaat of een patiënt niet op de vip-lijst wordt geplaatst, kan gebeuren wat in het artikel wordt beschreven. Dat dit bij Barbie niet het geval was, toont eerder de zwakte van de EPD-raadplegers, dan die van het EPD.


CMIO bij Rivas Zorggroep

algoritmes

Een en al buikgevoel

In NRC lees ik dat een algoritme kan voorkomen dat sociaal rechercheurs op buikgevoel werken (Hoe controleert de gemeente of je fraudeert, 10/4, C6), want: „Je kijkt immers naar feitelijke gedragsdata”. Maar die historische data zijn, zoals enigszins aangestipt in het artikel, niet objectief verkregen, omdat ze voortkomen uit de buikgevoelens van honderden ambtenaren uit het verleden. Het buikgevoel is als het ware ingebouwd in het algoritme. En waar de mens nog de ratio heeft om zijn voorgevoelens te analyseren en van tegenwicht te voorzien, ontbeert een zelflerend algoritme juist enige vorm van bewustzijn. Tot overmaat van ramp is de beslisprocedure bij machine learning in nevelen gehuld. Waar een mens nog een journalist te woord kan staan en onderhevig is aan sociale controle, valt bij het zelflerende algoritme niet eens na te gaan hoe beslissingen tot stand zijn gekomen. Dit maakt het algoritme eerder feilbaar dan objectief.

Internationale verdragen

Door wetgevers gemaakt

Briefschrijver Klaas Maas stelt in NRC (11/4) dat het niet wenselijk is dat de rechter de Nederlandse wet toetst aan internationale verdragen. „De rechter zet zich op de stoel van de wetgever en zo is in onze grondwet het landsbestuur niet geregeld”, schrijft hij. Maas slaat de plank mis. De rechter toetst onze wetten aan verdragen omdat hem dat in artikel 94 van de Grondwet is opgedragen. Voor de goede orde: die internationale verdragen zijn pas bindend na goedkeuring van de Staten-Generaal.

En ten overvloede: ook de Grondwet is door de wetgever opgesteld. De rechter heeft dus precies gedaan wat de wetgever van hem verlangde.

Kunstwerk Koons

Eigen schuld …

In het artikel Het kunstwerk in scherven. Wie betaalt de schade? (11/4), staat dat een bewaker in de Nieuwe Kerk in Amsterdam erop moest toezien dat de bezoekers bij het kunstwerk Gazing Ball van Jeff Koons achter „op de vloer aangebrachte lijnen bleven”. Het ging om een blauwe lijn op een donkere ondergrond. Met andere woorden: nauwelijks zichtbaar. Waarschijnlijk als zodanig bedoeld om de visuele, ruimtelijke kracht van het kunstwerk niet te verstoren. Begrijpelijk, maar ook met risico’s.

ongezond leven

Straffen helpt niet

In Stop met het belonen van patiënten die ongezond leven (6/4) bepleit psychiater Dan Cohen dat ziektekosten ten gevolge van een ongezonde leefstijl niet verzekerd moeten worden. Maar niet iedereen kan even makkelijk gezonde keuzes maken. Mensen met een lagere sociaal-economische positie leven vaak ongezonder. Ongezonde leefstijlen zijn in de sociale omgeving genormaliseerd; ongezonde verleidingen, zoals junkfood, komen in de fysieke omgeving vaker voor; en door stress is er minder mentale ruimte voor gedragsverandering. Deze groep afstraffen voor ongezond gedrag werkt niet. Beter is om mensen met beloningen te ondersteunen om de stap naar gezond gedrag te maken. Daarnaast kan de politiek ongezond gedrag, zoals roken, duurder maken.


onderzoekers IVO, Universiteit Maastricht