Opinie

    • Lamyae Aharouay

Discriminatie, heel erg, maar niet zó erg

Iedereen – behalve de vier mensen die na het lezen van deze column achter hun toetsenbord plaatsnemen om de redactie te mailen dan wel te twitteren dat zij discriminatie geen probleem vinden omdat die Marokkanen gewoon lui zijn en terug moeten naar hun eigen land – is tegen discriminatie.

De vraag is: wat heb je ervoor over om het tegen te gaan? Ben je bereid een actieve rol te spelen, of beperk je het tot het uiten van je verontwaardiging?

De motie luidde als volgt. „De Kamer, gehoord de beraadslaging, overwegende dat er niet alleen bij het vinden van werk maar ook bij het vinden van een woning discriminatie plaatsvindt; overwegende dat artikel 1 van de Grondwet discriminatie verbiedt en de overheid hier dus tegen moet optreden; verzoekt de regering, discriminatie actiever te bestrijden door actief overtredingen op te sporen en overtredingen te sanctioneren, en gaat over tot de orde van de dag. Was getekend, Nijboer (PvdA), Voortman (GL) en Beckerman (SP).” Naast deze drie partijen stemden Denk, en PvdD voor. Tegen: D66, SGP, CU, FvD, 50Plus, VVD, CDA en PVV. De motie werd verworpen.

Het was een reactie op onderzoek door De Groene Amsterdammer waaruit bleek dat allochtonen gediscrimineerd worden op de woningmarkt. Diezelfde woningmarkt, die al zo oververhit is dat het überhaupt bijna onmogelijk is om een huis te bemachtigen, is voor iemand met een exotische naam nóg moeilijker bereikbaar.

Rachid en Jaap zochten een huis. Jaap kreeg vaker een uitnodiging dan Rachid. Dat klinkt misschien wat plastisch zo, dus laat ik het wat visueler beschrijven. Als Rachid overdag bezig is met zich invechten op de arbeidsmarkt, en met wat geluk op sollicitatiegesprek mag om aan te tonen dat hij een van de goeden is, daar vervolgens een ridicule vraag krijgt over of hij van zijn geloof wel op vrijdagmiddag mag meeborrelen en hij netjes ja moet knikken terwijl zijn diploma’s in zijn zak branden, die Rachid mag zich daarna nog gaan invechten op de woningmarkt. Geen nieuws voor medelanders met een exotische achternaam. Wel nieuws voor de rest van Nederland, die erg boos, teleurgesteld en vooral heel erg verontwaardigd reageerde.

Maar blijkbaar dus niet zo verontwaardigd om voor zo’n motie te stemmen. Een voorlichter van D66 mailt dat ze het doel van de motie onderschrijven, maar het niet eens zijn ‘met het hoe’. De partij wil discriminatie aanpakken door te sanctioneren en door in gesprek te gaan met verhuurders en makelaarsverenigingen, zoals minister Kajsa Ollongren (Binnenlandse Zaken, D66) al schreef in een Kamerbrief.

De voorlichter van de ChristenUnie appt me een gedeelte uit het debat in de Kamer, waarin Ollongren de motie van Nijboer ontraadt. Daarin zegt ze dat actieve opsporing heel lastig is voor een overheid. „Dat zal tot heel veel handhavingskosten en uitvoeringsproblemen leiden.” Het is dus te duur om discriminatie actief op te sporen en aan te pakken. Volgens de CU is het toch meer dan dat. De minister wil toch ook stevig sanctioneren, en het makkelijk maken om aangifte te doen? Ze gaat toch in gesprek met de branche?

Maar hoe vaak zal het zover komen dat er gesanctioneerd kan worden na een aangifte? Het geniepige van discriminatie is dat het moeilijk te bewijzen is. Wie het onderzoek leest van De Groene, weet hoe sluw makelaarskantoren te werk gaan. Dat zelfregulering niet helpt, tonen de onderzoeken over arbeidsmarktdiscriminatie die elkaar nu al jarenlang opvolgen.

Alles riekt ernaar dat woningmarktdiscriminatie hetzelfde lot zal ondergaan als arbeidsmarktdiscriminatie. Het is echt heel erg, iedereen is tegen, maar op de een of andere wonderbaarlijke manier werkt die houding niet als oplossing.

Lamyae Aharouay is freelance journalist en presenteert de podcast NRC Haagse Zaken.
    • Lamyae Aharouay