Recensie

Waardig sluitstuk van bejubelde reeks

Sergej Prokofjev schreef zeven symfonieën. Dirigent James Gaffigan en het Radio Filharmonisch Orkest namen zich in 2015 voor om ze allemaal op te nemen. Nu, drie jaar later, ligt er een waardig sluitstuk van de alom bejubelde reeks in de schappen.

Prokofjevs Tweede en Vierde symfonie (laatstgenoemde in de herziene versie uit 1947) zijn als water en vuur. Denk: modernisme van de stekeligste soort versus melodisch uitgelijnd sociaal-realistisch bombast. Gaffigan weet met beide klankwerelden raad. In het openingsdeel van de Tweede symfonie laat hij het Radio Filharmonisch Orkest dreunen als de op hol geslagen machinerie van een ijzergieterij. In het eerste deel van de Vierde wisselt hij ademende fraseringen moeiteloos af met vervaarlijk pompende ‘eroico’-passages.

In het thema met variaties van de Tweede symfonie brengt Gaffigan Prokofjevs virtuoze orkestratiekunsten op magische wijze tot leven.