Knipper met je ogen en je mist de onvoorstelbare ommekeer

Champions League Liverpool en AS Roma bewezen dat wilskracht het nog altijd kan winnen van het grote geld.

Kostas Manolas kan nauwelijks geloven wat hij met zijn derde doelpunt heeft bewerkstelligd: AS Roma door. Niet het grote Barcelona. Foto Ettore Ferrari/EPA

Het wit rond de uitpuilende ogen van Kostas Manolas na zijn beslissende 3-0. De Amerikaanse Roma-clubbaas James Pallotta uit Stoneham, Massachusetts, die zich in een fontein werpt te midden van extatische supporters op het eind van een onvergetelijke avond in Rome. Het is de schittering van de Champions League: een half jaar lang voorspelbaar voorspel in de voorrondes en groepsfase, dan ineens een theater waar alles mogelijk lijkt en deugden als gedrevenheid en wilskracht even zwaar tellen als de omvang van de clubkas. Knipper met je ogen en je mist wat.

Ruim een jaar nadat Barcelona de Remontada van de eeuw bewerkstelligde, crashte de Spaanse grootmacht tegen AS Roma spectaculair uit de Champions League in een vernederende stijl die deed denken aan de aftocht van bibberend Paris Saint-Germain vorig jaar in Camp Nou na de onmogelijke 6-1 in de achtste finale. Toen, tegen PSG, werd een 4-0 achterstand weggepoetst door Lionel Messi en de zijnen. Nu moest de Catalaanse trots ervaren hoe, na de 4-1 zege vorige week, het voelt om aan de keerzijde van een onvoorstelbare ommekeer te staan.

Lees ook hoe tv-recensent Arjen Fortuin genoot van een eerdere wedstrijd: We moeten liever zijn voor de Champions League

Afgejaagd en opgejaagd door mannen in sponsorloze shirts van AS Roma. Geleid door coach Eusebio Di Francesco, onder aanvoering van Daniele de Rossi. Hij, bezitter van een tattoo van een waarschuwingsdriehoek met een glijdend stokmannetje dat een ander stokmannetje bij de enkels afzaagt, had de avond van zijn voetballeven en stapte even uit de schaduw van Roma-icoon Francesco Totti, die vorig seizoen op zijn veertigste stopte.

De Champions League was toch verworden tot een select gezelschap superclubs?

De Rossi, 34, debuteerde in het seizoen na de laatste landstitel van 2001 en proefde eigenlijk nog nooit een iets zo zoet als dit. Rossige baard, lange manen als haren. Een assist op Edin Dzeko voor de 1-0, een benutte penalty, een allround topwedstrijd tegen Barcelona. In zijn schaduw deed Kevin Strootman zijn nuttige werk - ze zijn allen Romeinse helden, nu.

Bombón

De Champions League leeft van deze buitenissige avonden. Het kan altijd een keer, zo’n dag van de underdog. ‘Un Bombón’, kopte een Catalaanse sportkrant na de loting die Barcelona koppelde aan het bescheiden AS Roma, dat in 2014 nog met 7-1 verloor van Bayern München.

De Champions League was toch verworden tot een select gezelschap van superclubs die, gefinancierd door ongelimiteerde vermogens van investeringsfondsen en oliestaatjes, de dienst uitmaakten na een groepsfase waarin huis-tuin-en-keukenclubs als opgewarmde lijken dienden in ongelijke sparringsessies?

Ja, die trend is onomkeerbaar en zorgelijk, maar de uitzondering des te smakelijker. Niet dat er van kleine kruimelaars gesproken mag worden, zeker niet in het geval van Liverpool (omzet 425 miljoen euro, toptien in Europa) dat zich dinsdagavond ten koste van het nog honderd miljoen euro rijkere Manchester City plaatste door met 2-1 te winnen na de sensationele 3-0 op Anfield vorige week . En AS Roma hoorde tot vorig jaar nog bij de toptwintig rijkste clubs van Europa, maar kukelde afgelopen seizoen door tegenvallende Europese prestaties uit het jaarlijkse overzicht van accountantskantoor Deloitte.

Liverpools Mohamed Salah (rechts, met baardje) wordt na zijn doelpunt besprongen door ploeggenoten.

Foto Andrew Yates/Reuters

CIES Football Observatory bracht deze maand een rapport waarin de groeiende onevenwichtigheid van de Champions League tot uitdrukking kwam na telling van monsterscores (drie goals verschil of meer) in de afgelopen twee seizoenen. Het percentage was gestegen van 21 naar 29,5 procent. Daarmee ‘verslaat’ de Champions League de Cypriotische competitie als meest ongebalanceerde.

Er zijn, afgelopen dagen, weer een paar monsterscores bijgekomen. Maar de 3-0 van AS Roma tegen Barcelona en, vorige week, de 3-0 van Liverpool tegen City, hebben met groeiende ongelijkheid dus even geen barst te maken. De nummer 24 (Roma) en 27 (Liverpool) van de UEFA-ranking volbrachten een krachttoer.

Supergeleiders

Archaïsche bastions Anfield en Stadio Olimpico waren supergeleiders van vurige verlangens. Voor Liverpool is het de eerste keer in tien jaar dat de club zich bij de laatste vier schaart. Voor AS Roma was 1984, toen verliezend finalist tegen Liverpool, de laatste keer dat de laatste vier van Europa Cup I dan wel Champions League bereikt werd.

Mensen die er vorige week bij waren in Liverpool getuigden van een ‘magische’ sfeer, intimiderend ook. In Raphael Honigsteins biografie Klopp: Bring the Noise wordt de stijl van de Liverpool-coach gedefinieerd als ‘gespierd, bezeten voetbal door elftallen die zich voeden met de elektriciteit van een fanatieke aanhang’.

En de beelden uit Rome dinsdagavond spraken voor zich. Tranen, gebalde vuisten. Het Twitteraccount van AS Roma spuwde een tijdlang alleen nog onsamenhangende reeksen van klinkers en medeklinkers uit.

Twitter avatar OfficialASRoma AS Roma DAJEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEeifefefbejfwjofnwjfnwjfbrufbwfubweufbewfuewbewbfwejfwjlfjfwfjlwfjbfjwfbwjfbwjofwjfnewjofnewjofnwjfnweAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!! #RomaBarca 3⃣-0⃣
#ASRoma #UCL
    • Bart Hinke