Recensie

Blaudzun voert je mee in emotionele expressie

Van Blaudzun verschijnt ongeveer ieder jaar een album, waardoor zijn muzikale ontwikkeling, en de verschuivingen daarin, goed te volgen zijn. Blaudzun heeft veel mee: zijn pregnante stem, met de hoge snik en trefzekere uithalen, die meteen innemend klinkt. In zijn gedragen nummers leunt de naar bombast neigende muziek op warmhartige klanken van viool, gitaar, bonkende piano, waarin altijd een elegante ondertoon schuilt.

Ook het nieuwe, zevende album _up_ klinkt verzorgd. Nummers als ‘_one way ticket’ en ‘islands’ zwellen aan in klank en zang, en voeren je mee naar toppen van emotionele expressie. Maar hoe gevoelvol ook, de pijn ontbreekt. Anders dan op eerdere albums, glooien Blaudzuns songs nu zonder hapering of schrijnende klank, waardoor het resultaat minder doordringt. Opvallend is de laatste track, ‘jupiter_iii’, een fraai instrumentaal nummer met langzaam echoënd vergezicht - wellicht een nieuwe koers.

    • Hester Carvalho