Recensie

Eclectisch, informatief en eindeloos rondtollend

Documentaire Filmmaker Robin Lutz reconstrueert eclectisch en eerbiedig het leven van Maurits Cornelis Escher aan de hand van woorden, brieven, dagboeken en documenten van de wiskundige.

Robin Lutz reconstrueert het leven van Escher in een veelheid van stijlen, van interviews tot animaties.

De titel van de Escher-documentaire Het oneindige zoeken is zelf ook een soort Escher-constructie. Want wat wordt er in de film, of in het werk van Escher gezocht? Het oneindige? Of gaat het meer om een eindeloos zoeken? En op welk moment gaat het zoeken van het oneindige over in een oneindig zoeken? Net zoals die uit zichzelf ontrollende metamorfoses van vogels in vissen, of bouwsels waarin je tot het einde der tijden rondjes moet blijven lopen over trappen, zoals in de bekendste prenten van de door wiskundige patronen geïnspireerde Maurits Cornelis Escher (1898-1972).

In het kader van het Culturele Hoofdstad-jaar is nu een documentaire gemaakt over het werk van de reislustige Leeuwardense tekenaar, die zich liet beïnvloeden door de Romeinse architectuur en de Moorse dessins die hij op zijn reizen tegenkwam. Op zijn beurt was hij weer een inspirator voor hippies, sixtiesmuzikanten, op-art-kunstenaars en filmmakers. Veel van zijn populariteit in de populaire cultuur begreep hij niet. Daarvoor was hij waarschijnlijk te steil en monomaan.

Lees ook hoe Eschers werk overal in films opduikt, van Christopher Nolan tot het Marvel-universum

Filmmaker Robin Lutz reconstrueert zijn leven aan de hand van Eschers eigen woorden, brieven, dagboeken, documenten, en een veelheid van stijlen, van interviews tot animaties. Eclectisch, eerbiedig, informatief, niet heel erg diep, maar eindeloos rondtollend.