Holleeder getergd door ‘oplichter’ Peter R. de Vries

Holleeder-proces Misdaadverslaggever Peter R. de Vries getuigde tegen Willem Holleeder. De twee zijn in bepaald opzicht onlosmakelijk verbonden.

Peter R. de Vries was geïrriteerd dat hij zijn schoenen moest uittrekken bij de beveiliging, vertrok, maar getuigde later toch. Foto Olaf Kraak/ANP

Een beetje uitdagend gaat Peter R. de Vries maandagmiddag voor Willem Holleeder staan in de extra beveiligde rechtszaal in Amsterdam-Osdorp. In zijn hand een verklaring die ‘De Neus’ volgens de misdaadverslaggever op 4 april 2012 zelf heeft ondertekend. „Inderdaad”, zegt Holleeder, „dat is mijn handschrift.” Eerder had hij nog gezegd dat hij niks had ondertekend, maar dat blijkt nu toch niet te kloppen.

Natuurlijk, zie je De Vries denken voordat hij zich omdraait en weer in de getuigenbank gaat zitten. Holleeder zegt dat hij zijn bril niet bij zich had toen hij dit bij zijn zus Sonja thuis tekende. „Ik dacht dat het om mijn ziektekostenverzekering ging”, zegt Willem. „Alleen een gek zou dit hebben ondertekend.” Dit is nou typisch gedrag voor Willem Holleeder, riposteert De Vries. „Eerst tekenen en daarna ontkennen dat je het hebt gedaan.”

De verklaring die Peter R. de Vries aan Holleeder laat zien, gaat over het boek dat de misdaadverslaggever maakte over de Heinekenontvoering, nu ruim 30 jaar geleden. Volgens het stuk is dat boek gebaseerd op het verhaal van mede-ontvoerder Cor van Hout en heeft Holleeder geen enkel recht op de revenuen die met het boek zijn gegenereerd. De verklaring is opgesteld nadat duidelijk was dat een Amerikaans productiebedrijf het boek wilde verfilmen.

Met de scène in de rechtszaal is voor beide mannen de spreekwoordelijke cirkel van hun carrière rond. Holleeder maakte, samen met zijn toenmalige ‘bloedgabber’ Van Hout in de onderwereld naam met de ontvoering van Freddy Heineken en diens chauffeur in 1983. En voor de indertijd jonge ambitieuze verslaggever De Vries was de verslaggeving over ontvoering en de nasleep de opstap naar een bijzondere carrière. Ze zijn sinds hun eerste ontmoeting in 1984 in bepaald opzicht onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Navrant voor Holleeder is dat hij dat boek indertijd al niet zag zitten, maar Van Hout desondanks besloot dat hij zijn verhaal wilde vertellen aan De Vries. Holleeder kon dat niet tegenhouden. Zo lagen de verhoudingen tussen Van Hout en Holleeder indertijd: Cor was de baas, Willem de volger. Uiteindelijke werden Van Hout en De Vries vrienden en liep de vriendschap tussen Van Hout en Holleeder spaak.

En nu schuift diezelfde De Vries een verklaring onder zijn neus over datzelfde boek. Holleeder noemt De Vries „een smerige oplichter”, maar de verslaggever geeft geen krimp. De Vries wordt op verzoek van de verdediging van Holleeder gehoord als getuige in zijn strafzaak. Holleeder wordt vervolgd voor zes moorden, waaronder die op Van Hout.

Irritatie

Maandagochtend zag het er even naar uit dat De Vries niets zou gaan zeggen. Hij verliet geïrriteerd de rechtbank nadat hij weigerde om bij de beveiliging zijn schoenen uit te trekken. Dat was de druppel nadat De Vries al te horen had gekregen dat hij niet onder de rechtbank mocht parkeren. De Vries vertelde later dat hij zichzelf ook als „een bedreigde getuige” ziet. Maar waar de zussen Holleeder uit het zicht van het publiek naar binnen zijn geloodst, moet De Vries door de voordeur, net als het gewone publiek.

Toen deze plooi was gladgestreken en De Vries alsnog zijn schoenen had uitgetrokken bij de beveiliging, begon een lange dag van vragen door Sander Janssen, een van de twee advocaten van Holleeder. En al vanaf het begin klonk De Neus geïrriteerd. De rechtbank riep hem tot de orde toen hij De Vries een sukkel noemde naar aanleiding van een anekdote die De Vries vertelde over een mishandeling van een vriendin door Holleeder.

Ook vertelde De Vries hoe hij al op dag twee van zijn kennismaking met Holleeder en Van Hout te horen kreeg dat grapjes maken met de vriendinnen van Holleeder geen goed idee was. ‘Daar houdt Willem niet van’, had Van Hout tegen De Vries gezegd.

Hoewel de misdaadverslaggever vertelde dat hij niet zeker weet of Holleeder achter de liquidatie zit van zijn vriend Van Hout in 2003, liepen de irritaties tussen de twee verder op. De Vries bleek van meerdere gesprekken met Holleeder uitgewerkte verslagen te hebben.

En tot verrassing van De Neus had De Vries ook het door Holleeder ondertekende document dat eerdere woorden van hem in een ander daglicht stelt. Holleeder vertelde keer op keer aan de rechtbank dat het toch normaal was dat hij een deel zou krijgen van de opbrengst van een film die ook over zijn leven gaat.

    • Jan Meeus