Lange wachttijd voor vluchteling bij gezinshereniging

Migratie

De IND loopt flink achter met de afhandeling van verzoeken voor gezinshereniging. Dat komt door de vele afwijzingen.

Immigratie- en naturalisatiedienst IND wijst veel verzoeken om gezinshereniging van toegelaten vluchtelingen af. Daardoor hopen de bezwaarzaken zich op: 4.440 zaken wachten op een nieuwe beoordeling.

Veel Syriërs en Eritreeërs die in 2015 en 2016 naar Nederland kwamen en een verblijfsvergunning kregen, vroegen de IND daarna of hun partner en/of kinderen konden laten overkomen. Het aantal verzoeken nam zo sterk toe dat de toegestane wachttijd – formeel hooguit zes maanden – fors werd overschreden.

Op 1 januari 2017 lagen er 20.300 verzoeken voor gezinshereniging – of „nareis” in IND-jargon – te wachten op beoordeling. Dat is nu teruggebracht tot 3.470. De IND verwacht zo’n driekwart daarvan binnen de wettelijke termijn af te handelen. Maar door de vele afwijz ingen, waartegen massaal bezwaar wordt aangetekend, is de wachttijd nu verschoven naar de bezwaarzaken. De IND richt zich de komende periode „op het verder terugdringen” van eerste verzoeken en van bezwaarzaken, zegt de woordvoerder.

In bijna de helft van de zaken gaat het om Eritreeërs. Een partner of kinderen uit Eritrea laten overkomen is lastig omdat zij vaak niet beschikken over officiële documenten.

„Probleem is dat de IND bewijs wil dat er voor mensen uit landen als Eritrea vaak niet is”, zegt Martijn van der Linden van Vluchtelingenwerk Nederland (VWN). „Het wordt niet geloofd dat mensen stukken niet durven opvragen, uit angst voor het regime.”

Martijn Stronks, als hoofddocent aan de Vrije Universiteit gespecialiseerd in migratierecht, denkt dat de lange wachttijden ook worden gebruikt om Nederland niet té aantrekkelijk te maken voor asielzoekers. „Het is begrijpelijk dat de IND beducht is op fraude. Maar de bewijslast is zo streng, dat het ouders niet lukt hun eigen kinderen te laten overkomen. Dan gaat er toch iets mis.”

Saskia Klijn, teamleider van VWN in Tiel, krijgt die wanhopige mensen op het spreekuur. „Officiële documenten opvragen in Eritrea is een risico. Je mag dat land niet uit, dus waar heb je die voor nodig? Een alternatief is DNA-onderzoek, waarvoor Eritrese vrouwen en kinderen illegaal de grens met Ethiopië of Soedan moeten oversteken om een Nederlandse ambassade te bereiken. Soms worden zij opgepakt en gevangengezet.” Ze bepleit soepeler regels voor mensen uit landen als Eritrea en Somalië.

Daarnaast draait de vluchteling op voor de kosten die gezinsleden maken voor de nareis, zegt Klijn.

De lange wachttijden en zware bewijslast voor nareis, werken integratie tegen, zegt Van der Linden van VWN. „Mensen zijn alleen maar bezig met hun familieleden in het land van herkomst, niet met hun leven hier.”

Na vijf jaar zag Lisa haar dochter terug Pagina 16-17