Brieven

Brieven

Illustratie Cyprian Koscielniak

Stel je voor: na jarenlang werken, dat toch al langer duurde dan waar je op gerekend had, zit je tegenover een arts die een ‘leefstijlziekte’ bij je diagnosticeert. Ik kwam op die gedachte na lezing van een opiniestuk in NRC waarin drie auteurs, mede namens meer dan tien medisch specialisten, betogen dat leefstijlgeneeskunde een medisch specialisme moet worden (Aanpak van ‘leefstijlziekte’ levert meer op, 4/4). Onderzoek zou hebben aangetoond dat het voorschrijven van een gezonde levensstijl voor diabetes type 2 „ongekend grote medische en financiële winst” oplevert.

De arts vertelt dus straks hoe jij leven moet. Je dacht na een week hard werken eens naar de film te gaan, het theater te bezoeken, met vrienden te dineren, daar een glaasje wijn bij te drinken en met de taxi naar huis te kunnen. Ook kijk je al maanden uit naar een roadtrip. Maar de arts ziet dat anders. Hij haalt de onderzoeken erbij: de financiële winst kan tot tien miljard euro oplopen. Dus hup, op de loopband jij. De roadtrip wordt een fietsvakantie in de regen. Je kunt wel sputteren dat je graag die dingen wilt doen waar je zo lang naar uitkeek, maar deze arts is met cijfers bewapend. Het zou de experts sieren zich eens in te leven in de patiënt en zich af te vragen hoe hij of zij een zo aardig mogelijk leven kan leiden met ouderdomskwaaltjes, waar gelukkig medicijnen voor zijn. Financiële winst hoort niet thuis in de zorg voor een medemens.