Opinie

    • Auke Kok

De wilde schaar van Umut

Raar is dat: mijn kapper woont al zeventien jaar hier en nog steeds is hij niet rijk. Veel van zijn klanten, vooral Turkse en Marokkaanse jongeren, zijn dat wel. Die rijden voor in Mercedessen of het niets is en ze gaan uit eten in restaurants waar Umut vanwege de hoge prijzen nooit komt. Heftig de schaar van Umut, heftig zijn conclusie: met normaal werk kan die welvaart geen verband houden. De kleren die zulke gasten dragen, niet normaal meer.

Voeger dacht Umut zelf door hard te werken rijk te zullen worden. Die hoop heeft hij opgegeven. Kansloze missie. Dertien euro per klant, hoeveel uren moet je dan per dag knippen en scheren om een Mercedes te kunnen betalen? Umut schudt zijn hoofd op basis van meerdere malen hoofdrekenen: geen beginnen aan.

De jongeren maken elkaar gek, komt door Facebook en Instagram. Die zetten hun uitspattingen daarop en dan worden de anderen jaloers, die willen dat ook en die gaan slechte dingen doen en van de opbrengsten daarvan kopen ze luxe spullen die ze dan op internet zetten, zodat weer anderen ook slechte dingen gaan doen.

Als een razende schuurt de schaar bij mijn oor. De drift is bijna voelbaar, alsof de schaar vliegensvlug door mijn haar laten gaan de kans op rijkdom vergroot.

Laatst zegt Umut tegen zo’n jongen van achttien: blijf nou naar school gaan, leer een vak, denk aan je toekomst, doe geen rare dingen. Maar die jongen maakt onder zijn kapmantel een afwerend gebaar van ga nou weg, ik wil geld zien en wel nu. Umut is de dertig gepasseerd en weet: het denken verander je niet.

De ouders van die jongens waren nog vroom. Mannen wilden een maagd en daar trouwden ze dan mee, om hun hele leven bij die vrouw te blijven. Nu neuken die jongens links en rechts, maakt ze niets uit, ze smijten met geld en denken nergens serieus over na. Hoe gekker en duurder hun vakantie, hoe beter. Ik zweer het je buurman. Die gasten weten niet wat normaal werken is.

En Umut maar knippen. Tot ie een ons weegt kan hij knippen maar een woest leven is er niet bij. Umut heeft niet eens een auto. Te duur.

De deur rinkelt open en laat behalve straatgeluiden ook Mehmet binnen. Mehmet lacht een gouden tand bloot onder weelderig glimmend krulhaar. Rond zijn tevreden lippen een al even weelderig glimmend baardje. Salam alaikum. Mehmet is net terug uit Istanbul waar hij in vijf dagen drieduizend euro heeft stukgeslagen. Umut hoort het aan en zegt: goed zo Mehmet, geef dat geld maar uit. Strooi er maar mee! Doet Mehmet ook, letterlijk zelfs. Hij toont een filmpje van hemzelf op zijn mobiel, wiegend en strooiend op een dansvloer in Istanbul.

Umut lacht, maar heel erg gemeend zal het niet zijn. Umut kan zulke filmpjes niet tonen. Een smartphone heeft hij net zo min als een Mercedes.

Auke Kok is schrijver en journalist.
    • Auke Kok