Khalid Amakran

‘Ik ben net zo Nederlands als Daan’

In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. Deze week: Nizar Azouzi (16). Aanmelden: pubers@nrc.nl.

Testosteronbommen

„Mijn moeder is hier geboren, mijn vader is op zijn twintigste naar Nederland gekomen. Hij heeft geschiedenis gestudeerd, niet afgemaakt. Hij heeft het pad gelegd, wij moeten zijn droom afmaken. Ik weet nog niet heel goed wat ik wil studeren. Iets maatschappelijks, misschien rechten of filosofie. Politiek vind ik ook interessant. Er zijn veel vraagstukken die we met elkaar moeten oplossen: klimaatverandering, polarisatie, immigratie, de geopolitieke spanning. Soms merk ik… dat is normaal denk ik, ik ben best jong… je kunt héél stellig iets vinden en een half jaar later ben je het er totáál niet meer mee eens. Als iemand ‘testosteronbommen’ zei dacht ik: wat zeg jíj nou. Nu kijk ik er niet meer van op. Omdat de grenzen van het extreme zijn verlegd, het wordt steeds harder en grover. Maar ik denk nu ook: het is niet zo makkelijk om iedereen op te vangen.”

Opa

„Marokko vind ik een mooi vakantieland, meer niet. Mijn opa verlangde naar Marokko als hij hier in de kou zat. Dit is óók thuis. Dat benadrukten ze goed. Dit is waar je toekomst ligt, die moet je grijpen. In Marokko ervaarde mijn opa meer saamhorigheid. Daar kon je een theetje drinken voor het café, aan de praat raken met mensen. Hij sprak wel Nederlands maar niet goed. Kortgeleden is hij overleden. Best heftig. Ik kwam vaak bij mijn opa en oma over de vloer.”

Hij heeft het pad gelegd, wij moeten zijn droom afmaken

Sartre

„Wij zijn religieus en dat heeft mij mede gevormd. Ik heb weleens gehoord dat geloof de hoop van de hopelozen is. Dat vind ik, behalve kwetsend, best wel fout. Atheïsten betichten mensen die gelovig zijn van irrationaliteit, terwijl ik niet geloof dat die mensen een betere verklaring hebben voor dit absurde bestaan. Tegelijk vind ik de filosofie van Sartre ook mooi. Er is geen doel in het leven. Dat wordt ingevuld door de mens na de geboorte. Maar dat geeft niet per se een verklaring voor het absurde bestaan. God doet dat meer.”

Ik heb weleens gehoord dat geloof de hoop van de hopelozen is

Hoogopgeleide witte cirkel

„Ik ga om met niet-moslims en moslims, maar er bestaat wel segregatie in Nederland. Er zijn parallelle samenlevingen. Mensen die in Nederland wonen, geen Nederlands spreken, alleen in hun eigen cultuur leven. Maar ook mensen die nooit buiten hun hoogopgeleide witte cirkel komen. Die zijn net zo gesegregeerd. Kinderen moeten bepaalde waarden wel meekrijgen. Anders is het niet mogelijk te leven in een bicultureel land. De toekomst is dat je vaak mensen van niet-Nederlandse komaf gaat tegenkomen. Ik ben net zo Nederlands als Daan. Ik ben nooit persoonlijk racistisch bejegend of gediscrimineerd maar ik merk het wel. Ik lach net iets breder naar iemand zodat hij merkt dat ik wel een goeie ben. Daar lig ik niet wakker van, maar het liefst wil ik het niet. Ik wil iemand puur aanspreken, niet geforceerd.”

In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. Aanmelden: pubers@nrc.nl.