Brieven

Brieven 4/4/2018

Duurzaamheid (1)

Groen uit eigenbelang

NRC schrijft: Millennial wil wel, maar is niet duurzaam (28/3). Als 23-jarige valt mij op dat sommige van mijn milieubewuste leeftijdsgenoten dit voornamelijk lijken te doen voor zichzelf. Zo ken ik aardig wat veganisten die veganistisch zijn geworden om af te vallen, en mensen die biologisch en/of vegetarisch eten om zo min mogelijk pesticiden en toegevoegde stoffen binnen te krijgen. Daarnaast lijken mensen ook verscheurd, zoals het artikel schrijft, tussen consumentisme en milieubewust leven. Ze willen wel minder vliegen en minder kleding kopen, maar de sociale druk lijkt hen haast te verplichten om dit wel te doen. Mensen zijn haast geobsedeerd door wat sociale media van ze vragen en doen met alle trends mee. Welkom in het tijdperk van het individu.

Duurzaamheid (2)

Meer weten over groen

Sinds begin dit jaar accepteert China ons Nederlands bedrijfsplastic niet langer voor recycling, waardoor een groot deel nu wordt verbrand. Dat is niet erg duurzaam en zonde van de inzamelmoeite. Wie zorgt er ondertussen voor het vinden van een oplossing? Ook over het inzamelen van consumentenplastic heb ik als afvalscheidende middelbare scholier wel enige vragen. Daarbij zijn blijkbaar ook problemen te melden: te veel verschillende soorten plastic, laagwaardig plastic dat ongeschikt is voor recyclen, zwart plastic dat alsnog moest worden verbrand omdat de sorteermachine die kleur niet herkende. Kortom, hoeveel van ons plastic wordt nu werkelijk succesvol gerecycled, en hoeveel wordt alsnog verbrand? Ik hoop dat kranten en andere media mij en anderen wijzer kunnen blijven maken over dit onderwerp. Dat motiveert natuurlijk om duurzaam door te gaan. Met plezier lees ik de NRC-column Groen Doen. Nu is Groen Doen inderdaad heel belangrijk voor onze toekomst, maar Groen Weten is net zo belangrijk.

Opvangcentra Libië

Vat vol ellende

Wat minister Sigrid Kaag zegt over de Libische opvangcentra voor vluchtelingen legt een onoplosbaar probleem bloot (Minister Kaag wil sluiting van ‘inhumane’ detentiecentra vluchtelingen in Libië, 29/3). Opvang in Libië betekent in feite opsluiting, dankzij raad en daad van Europese zijde. Ontmoediging van migranten staat gelijk aan detentie en onderdrukking. Het relaas van minister Kaag geeft het wrede dilemma weer dat het beleid om migranten te weren met zich meevoert. De zogeheten gelukszoekers worden buiten ons gezichtsveld gehouden, en die handelwijze leidt tot een „hel op aarde”. Wat een vat vol ellende is de internationale rechtsorde in dit perspectief! Niemand wil de onontkoombare migranten. Vanuit ‘ons’ Europa zijn daar ook wel redenen voor, al zijn die vooral onbehaaglijk. En zo belanden migranten in de Libische vergaarbak – rechteloos en zonder bestemming.

Mevrouw Kaag heeft gelijk als ze zegt de boel daar te willen sluiten. Dat maakt echter geen einde aan de toestroom. Is het niet beter om ervan weg te kijken? Doen alsof het niet bestaat? Dat is de oplossing. Dan zijn ze in ieder geval uit het zicht. Ons zicht.

Gaswinning Groningen

Onzinnig besluit

Wat een onzinnig besluit van het kabinet om de Groningse gaswinning in twaalf jaar tijd tot nul terug te brengen. De subjectieve veiligheidsbeleving van (een deel van) de Groningse bevolking is plotseling veel belangrijker geworden dan de te verwachten inkomstenderving. De betrokken bewindslieden weigerden zelfs te praten over het kostenplaatje.

De belastingbetaler, die uiteindelijk de rekening gepresenteerd krijgt, zou daar toch best wat meer over willen weten. Een voorzetje: vergeleken met het door het Staatstoezicht op de Mijnen veilig geachte productieniveau van 12 miljard kuub per jaar, loopt de overheid bij productieniveau nul ongeveer twee miljard euro per jaar mis. Er zit nog een kleine 900 miljard kuub in het Groningse gasveld, dus tel uit je verlies in de komende decennia. Het is te hopen dat komende kabinetten zich minder laten leiden door de waan van de dag en komen tot een rationeler en transparanter afweging van belangen.

    • Ronald Dietz
    • Michael van der Lubbe
    • Caroline Wesselman
    • Kelsey Almeida