Albumoverzicht: raketbrandstof en synthesizer-vrolijkheid

De muziekrecensenten van NRC beoordelen de nieuwe albums van deze week: GoGo Penguin, Micah P. Hinson en Arp Frique.

  • ●●●●

    Micah P. Hinson: At The British Broadcasting Corporation

    GoGo PenguinPop: In de categorie ‘fake popnieuws’ zouden de BBC-opnamen van de obscure Amerikaanse singer-songwriter Micah P. Hinson zonder veel moeite gepresenteerd kunnen worden als een legendarische verloren muziekschat uit de sixties. Met zijn droge zangstijl en kale begeleiding heeft Hinson zowel raakvlakken met Jackson C. Frank (oud) als Bill Calahan of Mark Kozelek (nieuw). At The BBC bevat opnamen uit de jaren 2004-2017, gemaakt voor radiodeejay en muziekavonturier Marc Riley. Hinson doet niet aan mooizingerij en laat in ‘How Are You Just a Dream?’ zijn stem zelfs zo ontsporen dat het glaswerk in de BBC-kantine ervan gerinkeld moet hebben. Eenvoud is zijn sterkste wapen in de tijdloze liedjes ‘God is Good’ en ‘Lover’s Lane’. De cello in ‘Stand in My Way’ is zalf voor de ziel en de ruimte-echo bij ‘Oh, Spaceman’ geeft Hinson raketbrandstof op weg naar het hart van de luisteraar. Jan Vollaard

  • ●●●●

    GoGo Penguin: A Humdrum Star

    Micah P. HinsonJazz: Het is opmerkelijk hoe vlot GoGo Penguin uit Manchester zijn opmars aan het maken is. Met om de twee jaar een nieuw album, de laatst twee voor het label Blue Note, hebben Chris Illingworth (piano), Rob Tuner (drums) en Nick Blacka (bas) hun moderne triojazz ijlings naar een breed publiek weten te brengen.A Humdrum Star, een geslaagde combinatie van jazz met uit de dance herkenbare structuren, is daar het bewijs van. Het is een album waarop de met pop en rock versmolten invloed van bands als Esbjörn Svensson Trio of The Bad Plus weer goed te horen is. Maar vooral valt op hoe de muziek nooit stil staat. Ook als-ie niet klinkt, want de rust is soms minstens zo veelzeggend. Met sterk spel draait GoGo Penguin voortdurend in kolken. Met dwarse elementen gaat het in tracks als ‘Strid’ en ‘Reactor’ in repetitieve patronen steeds weer naar razende climaxen toe. Amanda Kuyper

  • ●●●●●

    Arp Frique: The Colorful World of Arp Frique

    Arp FriqueWereld: De kleurrijke wereld die de titel van Arp Frique’s debuut belooft, is er een vol spacy synthesizers, Caribische en Afrikaanse percussie en discobeats. Ongeveer alsof de New Yorkse nachtclub Studio 54 zijn deuren opent op een Kaapverdisch eiland.Achter Arp Frique gaat de Nederlandse producer Niels Nieuborg schuil. Op de plaat maakt de Braziliaanse multi-instrumentalist Ed Motta zijn opwachting en is afrobeat-pionier Orlando Julius op maar liefst drie tracks te horen. Dichter bij huis strikte Nieuborg de Kaapverdische Rotterdammer Americo Brito en de Nederlands/Surinaamse fluitist Ronald Snijders. Arp Frique mixt deze oude rotten slim met tropische synthesizer-vrolijkheid. Het project is op maat gesneden voor zowel connaisseurfestivals als zomerse lichtvoetigheid. Om langer te beklijven is het nog even zoeken naar wat meer eenheid in de kleurrijke wereld. Leendert van der Valk