Recensie

Een storm van hartstocht tussen Mahler en Kokoschka

Theater

De jonge schilder Oskar Kokoschka en zijn vlam Alma Mahler beleefden een stormachtige liefde. Een prachtige, intense voorstelling maakt Ulrike Quade Company hiervan, die moeiteloos van rauw naar liefdevol glijdt.

Acteurs Aafke Buringh en Marijn Klaver geven de personages gestalte met het eigen lichaam en een tweetal poppen. Foto Casper Koster

Het is een woest kolkende liefde die oplaait tussen Oskar Kokoschka en Alma Mahler. De jonge schilder verleidt de weduwe van de beroemde componist; zij laat zich overrompelen. Mahler is het gewend om aanbeden te worden door kunstenaars, beweegt zich als een muze door het Wenen van begin 1900.

De ontmoeting tussen de jonge schilder en zijn vlam vormt het beginpunt van Malher & Kokoschka door Ulrike Quade Company. Acteurs Aafke Buringh en Marijn Klaver geven de personages gestalte met het eigen lichaam en een tweetal poppen. De scènes zijn als vlagen uit een storm van hartstocht, strak geregisseerd door Ulrike Quade. Kokoschka schildert zijn muze, Mahler laat zich graag bewonderen. Steeds meer gaan ze in elkaar op, vergeten de buitenwereld.

Deze intensiteit spreekt ook uit het toneelbeeld van Ruben Wijnstok en Floriaan Ganzevoort. Tussen de scènes door ratelt een diaprojector: even is het donker, dan worden takken en diepe kleuren geprojecteerd over een badkuip, doeken, wat blikken verf. De kleuren glijden van zacht tot rauw, tot benauwend in opvlammend rood.

Interview met de regisseur.

De tekst van Hannah van Wieringen klinkt eerst nog beheerst (zij formeel, hij nerveus), maar kan onverwacht heftig uit de hoek komen. Dan beginnen de woorden te kolken, tot het niet meer te houden is. „U moet hier goed ademen”, verzucht Kokoschka als Mahler zijn atelier bezoekt, „uw borstkas moet zich wijd uit kunnen zetten.” Hij pakt haar vast. Buringh en Klaver spelen dit verlangen prachtig, van ontembaar tot liefdevol.

Uiteindelijk kan Mahler het niet meer aan, zoveel overgave, Ze laat Kokoschka verslagen achter. Dit gemis is voor hem zo groot, dat hij een pop laat maken: het evenbeeld van zijn voormalige geliefde. Als ze bezorgd wordt, sluit hij haar in zijn armen. Maar de storm is al gaan liggen.