Nieuwe heerser van het vrouwenpeloton

Wielrennen Anna van der Breggen won voor het eerst de Ronde van Vlaanderen. Ze hoopt dat ook Parijs-Roubaix snel een editie voor vrouwen krijgt.

Anna van der Breggen is superieur in de Ronde van Vlaanderen. Ze won de klassieker voor het eerst. Foto Yorick Jansens/AFP

Een spontaan dansje op het erepodium met Niki Terpstra, winnaar bij de mannen. Een huldiging voor duizenden enthousiaste wielerfans bij de finish in het centrum van Oudenaarde. Anna van der Breggen glorieerde zondag in een prachtig decor na haar zege in de Ronde van Vlaanderen. „Nederland boven”, vatte de Belgische tv-commentator Michel Wuyts het samen. Zeker bij de vrouwen, waar het podium geheel Nederlands was. Op ruim een minuut van Van der Breggen (Boels-Dolmans) eindigden ploeggenote Amy Pieters als tweede en Annemiek van Vleuten (Michelton-Scott) als derde. „De Ronde van Vlaanderen is een van de mooiste wedstrijden om te winnen”, zei Van der Breggen (27) na afloop tegen persbureau ANP. „En deze had ik nog niet.”

Lees hier over de slechte verdiensten van de vrouwenwielrenners

De olympisch kampioen van Rio (2016) verfraaide met haar eerste zege in Vlaanderens Mooiste haar toch al rijk gevulde palmares. Vorig seizoen won ze binnen een week de Amstel Goldrace, Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. Dit seizoen was ze al de sterkste in een wedstrijd op Cyprus en de Strade Bianche in Italië.

Van de grote wedstrijden ontbreekt alleen een wereldtitel op de weg nog altijd op de erelijst van de nieuwe heerser van het vrouwenpeloton.

Zelfde plaats als Terpstra

Van der Breggen besliste de wedstrijd over 151 kilometer met elf heuvels en vijf stroken kasseien op precies dezelfde plaats waar Terpstra een kleine twee uur na haar de aanval koos bij de mannen. Na de beklimming van de Kruisberg ging ze aan op de Hotond, op 26 kilometer voor de finish. Alleen Ellen van Dijk (Sunweb) leek even te kunnen volgen, maar bleef op tien meter hangen. „De afspraak was dat Anna de koers hard zou maken”, legde ploegleider Danny Stam na afloop uit. „Daar zouden de anderen van kunnen profiteren. Maar ze kwam alleen voorop. Toen is ze maar doorgegaan.”

Lees hier de eerste column van de nieuwe columnist van NRC Karl Vannieuwkerke over het Nederlandse wielrennen

Solo reed Van der Breggen steeds verder weg bij de rest, tussen hagen toeschouwers op de Oude Kwaremont en de Paterberg. „Het was wat ver, met nogal wat obstakels ook”, keek de nummer één van de wereldranglijst aan de finish terug. „Maar als je je goed voelt en het tempo kunt vasthouden is het te doen.” Al had ze naar eigen zeggen in de laatste vlakke kilometers naar de eindstreep nog genoeg moeilijke momenten gekend. „Ik ben misschien wel tien keer dood gedaan, maar dat geeft niets.”

Derde plaats Van Vleuten

Achter haar ploeggenote Pieters viel vooral de derde plaats op van Van Vleuten, die eerder in de wedstrijd nog ten val was gekomen op de Muur van Geraardsbergen. Daarbij schoot haar schouder uit de kom. „Ik kon niet eens meer een bidon vasthouden en ben op adrenaline nog derde geworden”, keek de wereldkampioen tijdrijden terug. Van Vleuten hoopt snel weer fit te zijn. „Gelukkig hebben we nog een weekje extra tot de Ardense klassiekers zijn”, klonk het hoopvol.

De mannen rijden aanstaande zondag Parijs-Roubaix, maar die monumentale klassieker ontbreekt nog op de vrouwenkalender. Van der Breggen zou graag rijden over de kasseien van de ‘Hel van het Noorden’, vertelde ze na haar zege in de Ronde van Vlaanderen, die al sinds 2004 op het programma staat voor de vrouwen en sinds 2016 live wordt uitgezonden op televisie. Mirjam Melchers (2005 en 2006), Van Vleuten (2011) en Marianne Vos (2013) gingen Van der Breggen voor als Nederlandse winnaars. Maar zelden was de dominantie zo groot als dit jaar, met naast het complete erepodium ook toptienklasseringen voor wereldkampioen Chantal Blaak (vijfde) en Van Dijk (zevende).