Longreads

Hoe een frauderende hartenbreker zelf werd gebroken

Richie Peterson was de perfecte man, zo leek het. Klein detail: hij was de droomman van meerdere vrouwen tegelijk.

De mensen op deze foto zijn alleen een illustratie bij het onderwerp in dit artikel. Foto ANP

Linda, Missi, Condi, Joy en JoAnn uit Minnesota dachten allemaal hun droomman gevonden te hebben op een datingsite. Een marinier, een promovendus politicologie, een Afghanistan-veteraan, een IT-developer, een advocaat. Sympathiek, attent en niet onbemiddeld.

Er was alleen één probleem: Richie Peterson had het niet alleen allemaal, hij was het ook nog eens allemaal. Zonder het van elkaar te weten waren deze vrouwen soms tegelijk met dezelfde man aan het daten. En hij maakte hen ondertussen duizenden dollars afhandig.

The Atlantic brengt in het aprilnummer een longread waarin een aantal Amerikaanse vrouwen vertellen over hoe Richie Peterson, of liever gezegd Derek Alldred, hen eerst versierde en vervolgens oplichtte. De boot die hij kocht voor de ene vrouw, financierde hij met creditcards van de ander. Vakanties, hotelovernachtingen, sieraden die hij cadeau deed: het was allemaal met geld dat niet van hem was.

Schade loopt in de miljoenen

Datingfraude is in de VS een snel groeiend probleem. De FBI waarschuwde er vorig jaar nog voor. Het Internet Crime Complaint Center van de FBI ontving in 2016 bijna 15.000 meldingen van mensen die door datingfraude tezamen voor 220 miljoen dollar waren opgelicht.

En dat is volgens de FBI nog maar een fractie van de werkelijke oplichting. De dienst schat dat 85 procent van de slachtoffers geen aangifte durft te doen uit schaamte. Luister in deze podcast van Reply All of in dit stuk van The Guardian maar eens hoe gehaaid fraudeurs te werk gaan.

De slachtoffers van Richie Peterson ontdekken op een gegeven moment wie Richie werkelijk is. Hij blijkt een dozijn vrouwen een miljoen armer gemaakt te hebben. En dan spannen ze samen om hem op hun beurt te grazen te nemen. Dat blijkt nog niet makkelijk.

Lees hoe ze dit voor elkaar kregen: in het artikel The perfect man who wasn’t van Rachel Monroe bij The Atlantic (6817 woorden, leestijd 27 minuten).

    • Anouk Eigenraam