Dries Mosch, de ‘laatste Fortuynist in de raad’, kreeg deze week een staande ovatie na zijn slotwoord. Mosch (69) kwam in 2002 in raad op de plek van Pim Fortuyn, die net was doodgeschoten.

Foto Ewoud Kieviet/RTV Rijnmond

Wordt de nieuwe raad wat milder?

Gemeentepolitiek Het botste en het knetterde, zei burgemeester Aboutaleb deze week tegen de oude raad: „Misschien wordt dat anders na ons vertrek.”

De Goede Week was de week van verzoening in het stadhuis. Na een harde verkiezingsstrijd voerden verkenners Jos van der Vegt en Derk Loorbach de eerste gesprekken met partijen om tot een coalitie te komen. Vertrekkende raadsleden werden ritueel uitgezwaaid, hun opvolgers ingezworen.

De nieuwe gemeenteraad luidt een nieuwe tijd in. In totaal hebben 34 van de 45 oude raadsleden afscheid genomen. Er zijn drie nieuwe fracties bijgekomen: Denk, PVV en 50Plus. Alle fracties krijgen nieuwe fractievoorzitters, op GroenLinks, het CDA en het islamitisch geïnspireerde Nida na. Dries Mosch (69) van Leefbaar Rotterdam, ‘de laatste Fortuynist in de raad’, heeft de lokale politiek na zestien jaar verlaten.

Eén partij legde zich nog niet neer bij de verkiezingsuitslag en eiste een hertelling: de eenmansfractie van PVV’er Maurice Meeuwissen. De PVV haalde volgens de definitieve telling 8.149 stemmen (4 procent) en heeft één in plaats van twee zetels, waarbij Denk een restzetel erbij kreeg. De commissie verkiezingsaangelegenheden concludeerde dat „99 procent” van de telling klopt. De verschillen die wél werden aangetroffen, waren klein en maken voor de zetelverdeling niet uit.

Er komt geen hertelling: Meeuwissen staat er alleen voor.

Het CDA deelde zonnebloemen uit aan de oude raad, als bedankje voor de samenwerking. Tijdens een „Castro-speech” van twee uur lang nam burgemeester Ahmed Aboutaleb de tijd om alle vertrekkende raadsleden persoonlijk te bedanken.

Plaatselijke lintjesregen

De ceremonie ging gepaard met een plaatselijke lintjesregen, die vooral bij de PvdA viel: vertrekkend fractievoorzitter Leo Bruijn en partijgenoten Marco Heijmen, Fatima Talbi en Peggy Wijntuin werden geridderd, net als scheidend fractievoorzitter Ronald Buijt van Leefbaar Rotterdam. Ze kregen allemaal ook de Wolfert van Borselenpenning voor hun inzet, die eveneens werd uitgereikt aan Arno Bonte van GroenLinks, SP’ers Leo de Kleijn en Josine Strörmann en Dries Mosch van Leefbaar Rotterdam.

De oude raad kwam 63 keer bijeen voor een reguliere vergadering en 71 keer voor ‘actualiteiten’, somde de burgemeester op. Er werden 1.904 moties ingediend en 1.486 schriftelijke vragen gesteld. „Het botste en het knetterde”, zei Aboutaleb, want dat hoort bij de democratie. „Maar we moeten daarbij altijd waakzaam zijn dat persoonlijke verhoudingen niet beschadigd raken.”

Sterke raad

Hij prees Ingeborg Hoogveld van Leefbaar Rotterdam, de partner van voormalig Leefbaar-leider Marco Pastors, hoe zij een moeilijke periode had overwonnen. Hoogveld zou in 2014 wethouder worden, maar legde het bij de ‘wethouderscoup’ af tegen partijgenoot Ronald Schneider. „De wind waait niet altijd in de richting waar de zeilschepen van houden”, zei Aboutaleb, en voegde er aan toe: „Een Arabisch gezegde.”

CDA’er Turan Yazir moest zijn raadswerk in 2017 tijdelijk neerleggen na bedreigingen. De regeringsgezinde Turkse krant Daily Sabah wees hem aan als mede-aanstichter van de diplomatieke rel tussen Nederland en Turkije. Aboutaleb riep de raad op zich te verzetten tegen krachten ver van buiten die de democratie en de integriteit van politici aantasten. Ik kan er over meepraten, zei Aboutaleb, die deze week door de Haagse imam Fawaz Jneid een vijand van de islam werd genoemd.

De burgemeester richtte zich ook tot Mohammed Anfal, het raadslid dat vorig jaar zijn geweten volgde en hoogverraad pleegde. Hij stapte van over van Leefbaar naar tegenpool Nida, waardoor het college in de raad eventjes haar meerderheid verloor. De TNT Post-teamleider nam in vier jaar misschien twee keer het woord in de raad. Aboutaleb noemde hem „een man van weinig woorden, die op een cruciaal moment het verschil maakte”. De helft van Leefbaar klapte niet voor hun „Mo”.

Werkmansboterham

Dries Mosch – in pak op rode Nikes – had als nestor de eer om een slotwoord te houden. In 2002 kwam hij in de raad, op de lege plek van Pim Fortuyn die net was doodgeschoten. Mosch bedankte zijn vader, van wie hij vroeger „meer klappies dan koekies” had gekregen. Maar als hij geluk had, mocht hij uit zijn vaders lunchtrommel wel een overgebleven „werkmansboterham”. Rond Sinterklaas waren die boterhammen extra lekker, met zacht geworden speculaas en veel boter.

Ze smaakten ook zo goed, omdat in dat brood toch de liefde van zijn vader zat, zei Mosch met een snik die door de raadszaal sneed. Hij sloot af met een advies voor de nieuwe raad: „Doe af en toe eens een werkmansboterham met elkaar.”

Partijgenoot Ronald Buijt sloot zich spontaan bij Mosch’ oproep aan. „Ik kan me misschien één debat herinneren dat we het met elkaar eens waren”, zei hij tegen de oude raad. „Misschien dat dat met ons vertrek wel gaat gebeuren.”

Maar na de Goede Week begint weer een gewone werkweek, ook voor de raad. Zal de toon van het debat milder zijn, vroegen burgemeester Aboutaleb en zijn griffier zich begin dit jaar al eens af, na het plotselinge overlijden van D66-raadslid Gerda Eeuwijk. Nee, concludeerden ze. „Wij hebben Gerda vaarwel gezegd, getreurd en gingen over tot de orde van de dag”, zei Aboutaleb. „Hard als vanouds, dat is het kenmerk van deze raad.”