‘Vrienden noemen ons het House of Cards-koppel’

Spitsuur Christine Zandberg (31) en haar verloofde Michiel Dijkman (33) besteden elk meer dan vijftig uur per week aan werk en politiek. Dat ze daarnaast latten vinden ze niet ideaal. „We moeten ons samenzijn echt plannen.”

Michiel: „Op vakantie in Gambia en heb ik Christine ten huwelijk gevraagd. Heel romantisch op het strand, op Nieuwjaarsdag.”Christine: „Het was een verrassing, maar we hebben het er wel eerder over gehad.” Foto's David Galjaard

Michiel: „We zijn allebei maatschappelijke beesten. Op de middelbare school in Kerkrade zat ik in de leerlingenraad en deed ik mee met het nationaal jeugddebat. Zo rolde ik in de politiek: eerst het lokale CDA, daarna in Limburg en later landelijk. Nu werk ik in Amsterdam als hoofd corporate affairs bij Samsung, maar op de achtergrond ben ik nog steeds actief bezig met de partij.”

Christine: „Na het studeren ging ik werken, inmiddels als beleidsadviseur bij een hoogheemraadschap. Ineens had ik een baan, het studentenleven viel weg en daardoor miste ik iets. Toen ben ik politiek actief geworden, bij het landelijke jongerenbestuur van het CDA. Sinds anderhalf jaar ben ik burgerraadslid in Rotterdam.”

Michiel: „We hebben elkaar zo’n drie jaar geleden leren kennen op een landelijk jongerencongres van het CDA in Venlo. Ik was de dagvoorzitter, degene die alles aan elkaar praat, Christine zat in de organisatie van het congres.”

Christine: „Een bestuurslid zei tegen mij: je moet die jongen uit Kerkrade hebben. Hij kent Limburg en weet wat van de Randstad. Ik heb hem gegoogled en gebeld. Hij zei: volgende keer moet je mij op mijn zakelijke nummer bellen. Ik dacht nog: wat een rare vent.”

Michiel: „We hebben elkaar op het congres natuurlijk zakelijk gesproken. Ik moest mij goed concentreren op het voorzitten en jij moest alles in goede banen leiden. We konden het wel goed met elkaar vinden.”

Christine: „Het is ook een andere setting. Je staat niet in de kroeg en denkt: wat een leuke jongen.”

Michiel: „Een paar maanden later hebben we echt afgesproken. Je gaat eens naar het Escher-museum, daarna iets eten in de Markthallen. Zo groeit dat.”

Christine: „Uiteindelijk vond ik hem toch niet meer zo raar.”

Prins Carnaval

Michiel: „We latten nu tussen onze appartementen in Rotterdam en Den Haag. Het is niet ideaal. Voor mijn werk ben ik veel onderweg. Bij Samsung houd ik mij bezig met maatschappelijk verantwoord ondernemen en spreek ik veel politici en maatschappelijke organisaties. Ik ben ook wekelijks in Brussel voor mijn werk, soms slaap ik daar een nachtje.”

Christine: „Voor mijn baan staat 32 uur per week, aan raadswerk komt daar makkelijk twintig uur bij. Ik wil burgers en maatschappelijke verenigingen spreken, maar ben natuurlijk ook bij de vergaderingen. Vaak ben ik dan niet voor twaalf uur ’s nachts thuis. In verkiezingstijd ben ik campagneleider en gaat het dag en nacht door. Als ik anderhalf uur niet op mijn telefoon kijk, heb ik zo twaalf nieuwe mails, drie gemiste oproepen en negentig nieuwe WhatsApp-berichten.”

Michiel: „We proberen elkaar ook te helpen. Laatst waren we in Hilversum, toen werd Christine geïnterviewd. Dan vraagt ze: heb je nog een tip voor een goede oneliner? Of ik ga tijdens de gemeenteraadsverkiezingen helpen met flyeren. Vrienden noemen ons ook wel eens het House of Cards-koppel.”

Christine: „Het moet niet altijd over werk en politiek gaan. Soms moet je het ook los laten, daar blijf je gezond onder.”

Michiel: „Uit eten, een filmpje kijken, of langs het strand lopen. Wat we ook vaak doen, is familiebezoek. Christine komt uit Rotterdam, haar familie kunnen we op een avondje bezoeken. Een keer per maand bezoeken we mijn familie in Kerkrade. We vieren daar ook altijd carnaval.”

Christine: „Ik ben redelijk geïntegreerd in Limburg. Dat mag ik na drie jaar wel zeggen, vind ik. Als Randstedeling had ik het beeld dat iedereen zich verkleedt en gaat zuipen. Maar ik heb ontdekt dat carnaval veel meer is. Michiel is in 2011 Prins Carnaval geweest. Dat begint al vanaf januari, dan gaat de stadsprins alle verenigingen, scholen en bejaardentehuizen af - mensen vinden dat fantastisch.”

Huwelijksaanzoek

Michiel: „We houden ook erg van reizen: Sri Lanka, Salzburg, Londen. We willen dan veel zien. Helemaal niets doen vinden we maar een halve dag leuk.”

Christine: „De eerste drie dagen gaan we in moordend tempo de stad door. Meestal is het Michiel die dan voorstelt om het eens wat rustiger aan te doen.”

Michiel: „We zien veel mensen om ons heen trouwen en kindertjes krijgen. We hebben al een aantal bruiloften gehad.”

Christine: „Het is de levensfase waar we nu inzitten.”

Michiel: „Op reis in Gambia heb ik Christine ten huwelijk gevraagd. Heel romantisch op het strand, op nieuwjaarsdag.”

Christine: „Het was een verrassing, maar we hebben het er wel eerder over gehad.”

Michiel: „Als je allebei zo’n druk programma hebt, denk je ook: wanneer gaan we trouwen, wie ga je uitnodigen? Eigenlijk zijn we er te weinig mee bezig. Maar we hebben zoiets van: onze eerste prioriteit is een koophuis vinden in Rotterdam.

Christine: „Naar Limburg verhuizen is nu niet aan de orde. We hebben beiden ons leven echt hier in de Randstad. Maar op langere termijn zou het best kunnen. Daar allebei een baan vinden is dan wel een must. Ik heb niets tegen Limburg, ik voel mij er zelfs best thuis.”

Michiel: „Toen ik hier in 2010 kwam wonen, dacht ik: wat doe ik hier in de Randstad? Nu voel ik mij er prima thuis. De mobiliteit is zo groot. Laatst had ik ’s ochtends een afspraak in Utrecht, ’s middags in Brussel en ’s avonds in Amsterdam. Soms moet ik voor mijn werk zelfs in Korea zijn. En dan is Kerkrade opeens helemaal niet meer zo ver weg.”

    • Fabian de Bont