Recensie

Knuffelstoer: schattig, maar géén truttenauto

De E-Pace rijdt goed, al voelt-ie niet als een Jaguar, vindt .

Jaguar E-Pace bij Jaguar Broekhuis Utrecht. Foto Merlijn Doomernik

Het ligt niet aan mij als dit een door en door seksistische recensie wordt. Het is de schuld van Jaguar, dat een SUV voor meisjes bouwde. Meisjes? Vrouwen toch zeker? Waarachtig! Maar voor hun echtgenoten (50) zijn die vrouwen (48, of 30) wel degelijk meisjes. In jaarclubverband demoniseren zij het andere geslacht verwaten tot ‘de meisjes’ of tot ‘onze meisjes’. Aangeschoten man, op een tuinfeest: „Waar zijn onze meisjes?” Daar, bij de vijver, asblond en roddelend. Zo leeft en ordent men in een andere, parallelle werkelijkheid; die waar de rollen vastliggen en men Jaguars verdient met T-shirts, klokken, auto’s en onroerend goed, of recht. Fiscaal recht.

Nu het begrippenkader van de Jag-wereld is afgebakend, kan ik uitleggen hoe de SUV voor Jag-meisjes ter wereld kwam. De man had al een SUV van Jaguar, de F-Pace – voor een ton op de balans, en donderend dat het een lieve lust is. Die was mevrouw te groot, en waarom zouden ze hetzelfde rijden? Omdat Jaguar niets kleiners in dat genre had en zij een BMW X1 meteen zo Zwitserleven vond, nam zij een Range Rover Evoque. Die kan ze nu weer inruilen tegen het huismerk, want de Evoque maakt concerngenoot Jaguar in een andere verpakking nu ook zelf onder de naam E-Pace. Zelfde auto, zelfde platform, zelfde motoren. Maar dan een Jaguar. Het is een markt en er is vraag naar, daarom. Baby-SUV.

Tweeslachtigheid

Hoe kleinerend klinkt dat. Niks baby-SUV; groot in het kleine. De maten reflecteren zijn tweeslachtigheid. Hij is zo breed als een grote, bijna twee meter, en zo lang als een kleine, korter dan de midsize SUV’s van Kia of Hyundai. Net geen vier meter veertig is best mini en zo ziet het er ook wel een beetje uit. Het is alsof ze hem met een bankschroef hebben ingekort. Van opzij zou je hem kunnen verwarren met een komisch samengeperste Koreaanse midsize SUV. Voor- en achterkant sluiten elk misverstand uit. De rechthoekige grille met afgeronde hoeken en, achter, de smalle lichtbalken met de led-traanzakjes zijn ondubbelzinnig Jaguar. De excessieve wielmaat, 21 inch, versterkt de speelgoedachtigheid van de aanblik. En in die bewust opgezochte wanverhoudingen vind je de harde aanwijzingen voor de dubbelzinnige emancipatie-agenda achter de E-Pace.

Duidelijk is dat Jaguar geen truttenauto wilde neerzetten. Men maakt hem voor de zelfbewuste, extraverte types. Mevrouw runt wel een bloeiend cateringbedrijfje en dat mag gezien. Neus en wielen spreken mannentaal. Anderzijds zijn juist die aspecten uitvergroot om een stereotiep vrouwelijke vertedering uit te lokken. De velgen zijn zo groot, zegt ontwerper Ian Callum, omdat bij puppies alles uit proportie is. De E-Pace moet dat jonge hondje met onhandig dikke pootjes zijn. Daar gaan we al. Hij is knuffelstoer, welpenstoer, hij wil de zwakke plekken raken waar de mannen denken dat ze zitten – en die ze zelf ook hebben, maar in het rollenspel moeten ontkennen. Dit stoer wil schattig zijn, een pseudoparodie op het machismo van de echtgenoten.

In die paradox zit voor het merk het psychologische dilemma. Een Jaguar kan niet schattig zijn, hij moet verfijnd onoverwinnelijk de snelste tijden draaien. Daarbij wordt hij enigszins gehinderd door zijn ongehoorde massa. Zelfs in deze zwaarlijvige sector is een leeggewicht van 1.804 kilo buiten proporties. De geteste E-Pace met 180 pk dieselmotor is nog zwaarder dan de veel grotere F-Pace. Maar die heeft de lichtgewicht aluminium carrosserie die er bij de kleine broer niet af kon. De E-Pace vangt de klappen op met een achttraps automaat die de forse trekkracht vloeiend schakelend op peil houdt; op gevoel zou je hem lichter schatten. De rekening voor die schone schijn betaal je bij de pomp, want 1 op 12,5 is voor een SUV van dit formaat geen Oscar waard.

Hij rijdt goed. Niet als een Jaguar, daarvoor is de besturing te licht, gevoelsarm en synthetisch; ook op dat punt vind je alle vooroordelen over parkeertalent en rijstijl van de cateringmevrouwen terug. Verder is het heus geen slechte auto. Anderzijds: wat koop je bij dit huis voor 82.000 euro? Échte Jaguars. Een compacte, supersnelle XE-S met 340 pk en alles erop en eraan. Ik zou het wel weten. Ik ben dan ook geen knuffelhongerige cateringmevrouw van 30 of 48. Ik ben een oude man die met de schuldbewuste intuïtie van zijn emancipatoire mankementen de snode list van Jaguars versiermodel doorziet.

    • Bas van Putten