Recensie

Puberale humor verpest moderne Pieter Konijn

Kinderfilm In ‘Pieter Konijn’ zitten fragmenten in de stijl van de originele tekeningen van Beatrix Potter. Deze laten zien wat de film had kunnen zijn als hij niet zo flauw was gemoderniseerd.

Een hedendaagse Pieter Konijn.

Toen Walt Disney in 1936 kinderboekenschrijfster Beatrix Potter benaderde met de vraag of hij haar Peter Rabbit-boeken (1902-1912) mocht animeren wees zij hem af. In de jaren negentig, toen Potter al bijna een halve eeuw dood was, volgden de eerste adaptaties, en nu is er deze lange animatiefilm in 3D, een vermenging van animatie en live action. De film volgt de avonturen van Pieter Konijn en zijn familie in en rond de moestuin van meneer McGregor en zijn buurvrouw Bea. McGregor haat konijnen, Bea vindt het adorabele beestjes.

In deze modernisering is Pieter Konijn beide ouders kwijt en wordt hij jaloers op Thomas, het neefje van McGregor. Thomas erft McGregors huis dat in Potters geliefde Lake District staat en wordt verliefd op Bea, in wie illustratrice Beatrix Potter zelf te herkennen is. Thomas heeft een hekel aan konijnen maar doet alsof hij ze leuk vindt, om zo het hart van Bea te winnen. Pieter Konijn zit hem daarbij flink dwars.

In Peter Rabbit zitten twee fragmenten die in de aquarelstijl van de originele tekeningen van Beatrix Potter zijn getekend, bij de aftiteling en een flashback. Deze laten vooral zien wat had kunnen zijn als de makers andere keuzes hadden gemaakt. Maar nee, Pieter Konijn moest zo nodig worden gemoderniseerd. Hier is hij een onaangenaam ettertje dat zichzelf op de eerste plaats zet en daarna pas zijn drie zussen en neefje. Zijn strapatsen in de tuin van McGregor gaan vergezeld van non-descripte popliedjes, in een scènetje is hij zelfs twerkend te zien. De humor is puberaal, met als dieptepunt de wortel die Pieter in de bilspleet van aartsvijand McGregor stopt. De animatiefilm werd bovendien bekritiseerd vanwege een scène waarin iemand met een braamallergie expres een braam in zijn mond krijgt gegooid. Studio Sony bood zijn verontschuldigingen aan voor deze allergie-pesterij. Excuses voor de hele film was beter geweest.

    • André Waardenburg