Thuiskok. Zin in de zomer

De winter is voor kookboekrecensenten hetzelfde als voor veel wilde dieren: een kwestie van overleven. Er is een goede planning nodig, want er komen in de drie wintermaanden meestal maar weinig kookboeken uit. Als ze al verschijnen, zijn ze meestal gericht op de feestdagen in december.

Nu is dat niet heel erg. Net als in het dierenrijk zijn er perioden waarin je kunt aansterken en reserves op kunt bouwen. Met name in het voorjaar en najaar verschijnen er wekelijks zoveel boeken, dat je al snel het overzicht kwijtraakt. Zo stond ik deze week voor mijn kookboekenkast toen mijn oog viel op Italia al pomodoro, een kookboek waarvan ik niet (meer) wist dat ik het had. Het is gemaakt door de Vlaming Herwig Belmans, en in elk recept is een hoofdrol weggelegd voor tomaten.

Wie het kookboek openslaat, ziet al snel waarom. Waar je bij de inleiding een geschiedenis van tomaten verwacht, krijg je een historie van het Italiaanse bedrijf Elvea, dat vanuit België zijn producten distribueert. Het boek is gemaakt ter ere van nieuwe verpakkingen die eind vorig jaar in gebruik zijn genomen.

Snel door naar de recepten, want voor de producten van een tomatenbedrijf kopen we geen kookboek. De inhoud volgt het stramien van een Italiaans diner: antipasti, soppa, primo piatto, pasta en pizza en daarna de secondo piatto. Helemaal van deze tijd staan er veel vegetarische gerechten in. De recepten zijn niet moeilijk, maar ook niet bijster origineel: gerechten als minestrone-soep, gevulde pijlstaartinktvisjes en spaghetti all’amatriciana komen in elk Italiaans kookboek voorbij.

Als je goed zoekt, kom je hier en daar toch potentiële pareltjes tegen. De ricottasoufflé bijvoorbeeld, met uiteraard tomaten en peperoni. Of gefrituurde ravioli met een pittige tomatendip. En ook iets simpels als een salade met perzik en tomaat lijkt me het proberen waard; je krijgt meteen zin in de zomer.

Het grote probleem van dit boek zijn echter die verdraaide Elvea-producten. Niks geen recept voor de pittige tomatendip bij de gefrituurde ravioli: de saus komt uit een potje. Bij elk recept, telkens weer. Zo dient dit boek vooral ter inspiratie. Als u immers de tomatensaus zonder recept kunt maken, en dat zal wel moeten, dan zal dat bij de rest van het gerecht ook wel lukken.

    • Sam de Voogt