Opinie

    • Hugo Camps

Symfonisch gebrul

Ronald Koeman moet niet vrezen voor eindeloze jeremiades na de wedstrijd van het Nederlands elftal. Zondag start het Formule 1-seizoen met de grand prix van Australië en dan is heel Nederland in de ban van Max Verstappen. De 20-jarige coureur is heilig verklaard na zijn races in het afgelopen seizoen. Het is een van de paradoxen van Nederland: van de ene kant is schaatsen hier staatsgodsdienst, anderzijds wekt het gebrul van de Formule 1 symfonische schoonheid, met dank aan Verstappen. Het Oranje van Koeman is voorlopig geen hype waard.

Sinds Verstappen zich in één klap bij het kransje kampioenen heeft gevoegd, wordt de Formule 1 omarmd door een cultureel grenzeloze massa. Bezwaren tegen het geweld van motoren zijn stilgevallen, de fenomenale kostprijs van racewagens maakt geen indruk meer en de brutale commercialisering van rijders en circuits wordt op schouderophalen onthaald. Verstappen heeft het schisma tussen groen en snel opgeheven, er is geen dominee aan te pas gekomen.

Dat komt mede door zijn spectaculaire manier van racen, met een behoorlijke portie doodsverachting. Acrobaat aan 300 kilometer per uur. Daar bovenop praatjes vol van bravoure en passie. Succes als sleepwet voor het volk.

De klasse van de Limburgse coureur wordt niet eens gelinkt aan de paardenkracht van zijn bolide. De fans zijn zo gek van deze coureur dat ze geen zin hebben in discussies over technische rompslomp van een versnellingsbak. Pech kan altijd, maar dat wordt de Red Bull-rijder niet aangerekend. Ook niet omdat hij zelf al genoeg lijdt bij mechanisch ongemak. Verstappen langs zijn uitgebluste wagen op het circuit zien staan, is een lijdensverhaal.

Van Max wordt gezegd dat hij een sprinter is. Hij start vaak als een duivel uit een doosje, wat wijst op inherente snelheid en grote rijkunst. De start van een grand prix is een kluwen dat doet denken aan ijshockey. Ze scheuren gemillimeterd langs elkaar heen. De Nederlander wil geen gevaar zien, hij rekent op zijn stuurvaardigheid en tactisch inzicht. Alsof hij de regisseur is van een bewegingsleer.

Verstappen heeft in de testweken vertrouwen getankt. Zijn bolide benadert de snelheid van Mercedes en Ferrari. Lewis Hamilton is nog steeds de gedoodverfde wereldkampioen met Vettel dicht op de huid, maar een verrassing van Verstappen wordt niet uitgesloten.

Pikant is dat ook in de Formule 1 een derby der Lage Landen schemert. De Belg Stoffel Vandoorne heeft een nieuwe motor in zijn McLaren en is daarmee competitiever dan vorig seizoen. Vandoorne is 25 en heeft een gracieuze rijstijl, maar is minder fighter dan Verstappen. Toch verwachten insiders dit jaar een doorbraak van de Belg die aristocratischer is dan Max. Verstappen heeft het volk achter zich, Vandoorne de bourgeoisie. Anders dan Max wordt Stoffel niet verteerd door een hitsige aanhang. Hij is een beetje de misdienaar van het circuit. Wel heeft hij de grote Fernando Alonso als ploegmaat.

De Nederlandse motorsport floreert als nooit te voren. Reeds in de eerste MXGP wedstrijd kwam het tot een bloedstollend duel tussen wereldkampioen Antonio Cairoli en Jeffrey Herlings. De Nederlandse crosser heeft het temperament van Verstappen. Waaghals met gratie, geboren winnaar. In gemotoriseerde sporten doen de steden niet mee. Crossers komen uit Drenthe of Limburg en Brabant.

Ik denk er altijd Bennie Jolink bij.

Hugo Camps is journalist, columnist en schrijver.
    • Hugo Camps