Johan Cruijffplein

Omdoping Stadionplein arrogant en een gotspe

Het Olympisch Stadion aan het Stadionplein, 1928. De gemeente doopt dit om tot Johan Cruijffplein. Foto KLM

Wat een gotspe van het stadsbestuur, dat „unanieme besluit” van het Stadionplein het „Johan Cruijffplein” te maken, zelfs zonder de bewoners daarin te kennen. Er spreekt een treurig makende arrogantie uit om bij voorbaat te menen dit de bevolking van Amsterdam wel even door de strot te kunnen duwen, deze even opportunistische als populistische knieval voor de alle perken te buiten gaande en door de media zeer aangewakkerde voetbalverdwazing. Zoals Auke Kok ook schrijft, verwijst het Stadionplein uitdrukkelijk naar het Olympisch Stadion uit 1928 en is in de voorlichting van de gemeente Amsterdam een vermeende verbinding met Johan Cruijff er met de haren bijgesleept. Alle straten die er heen voeren zijn genoemd naar figuren uit de Griekse mythologie. Wat heeft Johan Cruijff uit Betondorp daartussen te zoeken?

Dezelfde gemeente besloot in 1985 „unaniem” dat de prachtige schepping van Jan Wils zou worden gesloopt om plaats te maken voor woningbouw. Het is uitsluitend aan het moedige en doortastende optreden van oud-Heineken directeur Piet Kranenburg (1917-2009) te danken geweest dat het stadion behouden bleef – met hulp van toenmalig minister van Cultuur Hedy d’Ancona, die er in 1992 voor zorgde dat het een Rijksmonument werd. Kranenburg schreef indertijd al over het gemeentelijke beleid: „Onze Lieve-Heer heeft soms mensen bedacht die tot in het absurde doorgaan.” Zegt dat niet veel over het intellectuele en culturele gehalte van degenen die geacht worden ons in de gemeenteraad te vertegenwoordigen?

Amsterdam