Recensie

Nóg gestoorder dan de werkelijkheid (maar niet veel)

Homeland 7 Het nieuwe seizoen van Homeland draait om de actuele spanning tussen het Witte Huis en de geheime diensten. Al blijft de serie vooral een thriller met een hoge entertainmentwaarde.

Carrie Mathison (Claire Danes) in seizoen 7 van Homeland.

Ieder jaar maken de schrijvers en producers van Homeland een excursie naar Washington D.C. De thrillerserie over de onstabiele ex-CIA-agent Carrie Mathison staat erom bekend actuele ontwikkelingen te verwerken in de verhaallijnen en daarom praten Homeland-baas Alex Gansa en zijn team met journalisten en medewerkers van inlichtingendiensten om de stand van het land te peilen.

Zo ook voor het zevende seizoen. Tijdens het laatste uitje viel Gansa iets op: in eerdere jaren kon hij de inlichtingenofficieren en de journalisten nooit tegelijk spreken, er was te veel vijandigheid. Sinds de verkiezing van president Trump ligt dat opeens anders, vertelde hij tegen Variety: „Ze vechten nu samen tegen een leugenachtige regering.”

De spanning tussen het Witte Huis en de geheime diensten staat centraal in dit seizoen, eentje waar de vaart meteen goed inzit. Elizabeth Keane, de nieuwe president van de VS, besloot na een mislukte aanslag op haar leven om tweehonderd van haar eigen inlichtingenofficieren te laten arresteren. Onder hen Carries mentor Saul Berenson (Mandy Patinkin), een van de weinige personages van het eerste uur die nog leeft.

De met een bipolaire stoornis kampende Carrie (Claire Danes, weergaloos als altijd) is ondertussen met dochter Franny ingetrokken bij haar zus. De paranoïde Keane heeft Carrie verraden en op straat laten smijten. De vaste kijkers weten dat het niet lang zal duren voordat Carrie op een roekeloze manier zal proberen om haar oud-collega’s vrij te krijgen.

De manische Carrie

Meestal begint een nieuw seizoen van Homeland met een flinke reset. Zo speelde seizoen 4 zich af in Pakistan en vertrok Carrie in seizoen 5 naar Berlijn. Deze reeks is het echter een rechtstreeks vervolg op de verhaallijn van vorig jaar. Wel hebben de schrijvers de kans gekregen om de karaktereigenschappen van Keane wat dichterbij de echte president van de VS te leggen. Keane’s strijd tegen de CIA en FBI is gebaseerd op Trumps aanvaringen met mensen als de ontslagen FBI-directeur James Comey.

Daarnaast wordt de rol van complotdenker en tv-persoonlijkheid Brett O’Keefe (Jake Weber) verder uitgewerkt. Deze tegenstander van de president en wilde verspreider van nepnieuws is gemodelleerd naar Alex Jones van het beruchte platform Infowars. In eerdere jaren zou de tierende O’Keefe („Hitler is in the White House!”) te ongeloofwaardig zijn voor een quasi-realistische serie als Homeland, tegenwoordig past hij prima.

Dat wil niet meteen zeggen dat Homeland opeens op een documentaire lijkt: de werkelijkheid die hier wordt geschetst is nog steeds iets gestoorder dan de echte wereld. Dat de manische Carrie al zeven seizoenen complotten ontdekt, politici bespioneert en slechteriken in elkaar schopt kun je natuurlijk niet helemaal serieus nemen. Het blijft vooral een thriller met een hoge entertainmentwaarde.

Wel is het een wonder dat de serie na al die jaren nog fris aanvoelt. Al bij het eerste seizoen was het de vraag hoeveel plottwists we aan zouden kunnen. De makers gingen wel eens te ver, maar de acteurs wisten het vrijwel altijd te verkopen. Claire Danes en Mandy Patinkin zijn ook nu de lijm die alles bij elkaar houdt.

Volgend jaar neemt Homeland eindelijk afscheid. Over de bedreigingen en politieke schandalen die dan zullen spelen valt alleen maar te speculeren. Stiekem hoop je dat Carrie Mathison het niet allemaal hoeft op te lossen. Ze verdient wat rust in haar hoofd.

    • Thijs Schrik